Je was finalist in Celebrity MasterChef Vlaanderen. Vind je nog tijd om te koken?“ Ik moet eerlijk zijn: deze zomer is onze Deliveroo-factuur wel serieus gestegen.( lacht) Als je allebei druk bezig bent en vaak apart thuis bent, is koken niet altijd evident. Maar ik doe het nog altijd graag. Jolien trouwens ook, dus dat is iets wat we delen. Meestal is het simpel: de ene legt de kinderen in bed, de andere begint te koken. En we gaan ook graag op restaurant. Dat hoeft niet altijd chique te zijn. Een goede brasserie of een gezellig eetcafé vinden we even leuk. Het gaat ons vooral om samen tijd maken.”
Je combineert televisie met muziek. Waar komt die liefde voor dj’ en vandaan?“ Dat zit er al lang in. Mijn broer Faisal en ik waren al van jongs af aan bezig met muziek. We stonden achter de draaitafels, stuurden mails naar clubs en stapten zelf op de organisatoren af. We wachtten niet tot iemand ons kwam halen. Als je iets wil bereiken, moet je soms zelf stappen zetten. Toen ik bij VRT wilde werken, heb ik eigenlijk hetzelfde gedaan. Ik ben gewoon beginnen vragen wie verantwoordelijk was voor bepaalde dingen. Ik ben naar mensen toegestapt en zei:‘ Hallo, ik ben Hakim. Ik wil dit doen.’ Dan vroegen ze natuurlijk naar ervaring of diploma’ s. En dan zei ik:‘ Nee, maar geef mij twee weken en ik bewijs dat ik het kan.’ Ik ben nooit iemand geweest die veel rond de pot draait.”
Vandaag begeleid je ook jonge dj’ s. Waarom vind je dat belangrijk?“ Omdat ik weet hoe moeilijk het kan zijn wanneer je begint. Ik had vroeger niemand die mij echt uitlegde hoe je bepaalde stappen moest zetten. Daarom probeer ik dat vandaag wel te doen voor anderen. Met BUMAYE begeleiden we dj’ s, niet alleen op het vlak van boekingen, maar ook in hun traject. Welke richting wil iemand uit? Welke keuzes moet je maken? Hoe bouw je iets op? Ik vind dat heel fijn om te doen. Misschien omdat ik herken wat zij meemaken. Als persoon van kleur was het niet altijd vanzelfsprekend. Soms heb je het gevoel dat je je meer moet bewijzen. Maar tegelijk heeft dat mij ook gevormd. Ik ben daardoor heel gedreven geworden. Als ik iets wil, ga ik ervoor. Ik probeer niet te wachten tot iemand mij een kans geeft. Dat is ook waarom ik jonge mensen vandaag graag begeleid. Ik weet hoe belangrijk het kan zijn als iemand even zegt: ik geloof in jou.”
‘ Ik ben nooit iemand geweest die veel rond de pot draait.’
Deze zomer stond ook in het teken van festivals en evenementen. Wat trekt je zo aan in die wereld?“ Ik vind het fijn om eens aan de andere kant te staan. Als dj heb je altijd de artiestenrol: je komt toe, je speelt je set en je vertrekt. Nu zie ik ook wat er allemaal achter zit. Ik werk mee aan verschillende evenementen en festivals. Zo zit ik bijvoorbeeld in het bookingsteam van een festival aan de kust. Dat is een totaal andere manier van naar muziek kijken. Je beseft hoeveel mensen er achter een event zitten: programmatie, productie, communicatie, techniek … Het is echt een hele machine.”
Dit najaar ben je opnieuw betrokken bij De Warmste Week. Waarom ligt dat project je zo nauw aan het hart?“ Het voelt voor mij alsof de cirkel rond is. Ik ben bij VRT begonnen als promojongen. Daarna heb ik verschillende rollen gehad binnen de organisatie: van verantwoordelijke van het promoteam naar marketing. Ik heb heel dat traject meegemaakt. En dan is het bijzonder om nu terug te komen als ambassadeur. Zeker omdat ik ook de eerste edities van De Warmste Week mee heb zien ontstaan. Maar los van dat persoonlijke verhaal: het gaat over mensen helpen. Ik ben opgegroeid in een sociale woonwijk. Je ziet daar dingen, je hoort verhalen. Je weet dat niet iedereen dezelfde start krijgt. Je weet ook nooit wat er achter een voordeur gebeurt. Iemand kan er aan de buitenkant helemaal goed uitzien, maar misschien speelt er thuis iets waar niemand iets van weet. Als je dan iets kan doen dat echt een verschil maakt, vind ik dat waardevol.”
Als we even teruggaan naar je roots: je bent een echte Limburger. Wat betekent Lommel nog voor jou?“ Lommel blijft mijn thuis. Ik ben daar opgegroeid en ik heb daar zoveel herinneringen. Als ik vandaag met de auto naar Lommel rijd, maak ik soms bewust nog een omweg. Dan rijd ik door straten en wijken waar ik vroeger speelde. Onze wijk was onze wereld. We gingen ook vaak naar de Sahara van Lommel, toen nog een verborgen plek. Vandaag is het een toeristische trekpleister, maar vroeger was dat vooral iets van de Lommelaars zelf. Daar gingen we rondlopen, ravotten, dingen ontdekken. Dat waren geen grote activiteiten, maar het zijn wel herinneringen die ik nog steeds koester.”
8