PROFESSOR ZOEKMACHINE HEEFT GELIJK
‘ Ik zeg nog altijd vis in plaats van vies.’
FUCK JA!, dacht ik toen ik al scrollend een Instagrampost zag passeren. En ja, ik weet het, net als half Vlaanderen ben ook ik te veel gekluisterd aan dat scherm. Misschien is dit een goed voornemen: op pad zonder sociale media. Mijn afkickverschijnselen beginnen nu al.
Maar dus, FUCK JA! Een bekend reisduo prees op die sociale media de Lommelse Sahara als een van de mooiste, meest diverse wandelplekken die ze ooit hadden bezocht. En ik kon alleen maar denken: FUCK JA! Daar( in de buurt) ben ik opgegroeid! En: FUCK JA! Ze hebben nog gelijk ook! Ik blonk van trots, bijna op het absurde af. Alsof ik persoonlijk verantwoordelijk was voor al dat zand, die bossen en dat meer. Alsof iemand net mijn eigen achtertuin had uitgeroepen tot werelderfgoed. En ik vroeg me af: is dat wel normaal?
Ondertussen vertoef ik even lang in Antwerpen als ik ooit in Limburg woonde. Ik woon hier graag en zie mezelf niet snel terugverhuizen, en toch voel ik me nog steeds meer Limburger dan Antwerpenaar. Zodra ik een Limburgse tongval hoor, is er een geheim verbond. Alsof we elkaar kennen, gewoon omdat onze wieg in dezelfde provincie stond.
Uiteraard heb ik dat opgezocht.‘ Professor Zoekmachine’ noemt dat sociale identiteit. Oef, ik ben dus niet gewoon irrationeel verliefd op een provincie. De plek waar je wieg stond, geeft een gevoel van samenhorigheid en je verbindt er al snel alleen de goede eigenschappen mee. Dat verklaart wellicht ook waarom alle Limburgers in mijn hoofd nog altijd‘ hallo’ zeggen, stoppen voor een babbel en langs de achterdeur binnenkomen. Of dat objectief nog klopt? Geen idee, maar herinneringen zijn zelden objectief. Toch?
Het is duidelijk: ik liet Limburg wel achter, maar nooit los. Misschien is geboortegrond niet waar je woont, maar de plek die in jou blijft wonen. Ik kan verhuizen zo veel ik wil, maar ik zeg nog altijd vis in plaats van vies. En FUCK JA! Daar ben ik trots op.
Joke Emmers
Actrice, limburgofiel, columnist. En liefhebster van de Lommelse Sahara.
69