UIT- GETEST
DOOR WOUTER DEBOOT
VERRASSEND VOEREN
‘ TARWEVELDEN DEINEN IN DE WIND ALS EEN GOUDEN ZEE. EEN GROENLING SCHIET UIT EEN HAAG. DIT IS EEN LANDSCHAP DAT NIET ROEPT, MAAR FLUISTERT.’
Ik zag de archiefbeelden onlangs nog eens passeren: een razende José Happart die voor tv-kijkend Vlaanderen de Voerstreek op zijn kop zet. Zelf was ik pas geboren en had ik geen flauw benul waar die hele taalkwestie om draaide. Nu, zo’ n veertig jaar later, ben ik voor het eerst(!) in de Voerstreek en merk ik helemaal niks meer van die taalkwestie. Au contraire. Wat me vooral opvalt, zijn de vele Nederlandse nummerplaten.“ Nederlanders vinden hier wat ze thuis missen: heuvels en een vleugje exotiek”, zal een Voerenaar me later toevertrouwen. Wat maakt dit stukje land, dat als een Vlaams schiereiland tussen Wallonië en Nederland geprangd ligt, zo uniek? Een fietstocht van 46 kilometer, over het hoogste punt van Vlaanderen en langs het Maasdal, biedt het antwoord.
31