ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
ΦΕΡΑΙΑΚΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Ήταν Σάββατο 16 του Νοέµβρη και µας
είπε ο διοικητής της επιλαρχίας ότι σε λίγο
θα πάµε να στήσουµε τα πολυβόλα και θα
γίνει µεγάλη επίθεση. Μας έδωσαν το τσάι
και από ένα τέταρτο κουραµάνα. Ήρθαν
και από το χωριό και πουλούσαν καρύδια
και αγοράζαµε άλλος δύο οκάδες, άλλος
τρεις, όπως τον άκουγε η σακούλα τον
καθένα.
σφυρίζουν πάνω από τα
κεφάλια µας. Ευτυχώς οι
παρυφές του ποταµού ήταν
καλυµµένες µε πυκνό δάσος
από κουµαριές και οι σφαίρες
περνούσαν από πάνω µας και
µας γλίτωσαν από τον τάφο
που µας προόριζαν. Την
πλήρωσαν όµως τα καηµένα
τα άλογα. Πολλά
σκοτώθηκαν αφού τράπηκαν
σε φυγή µόνα τους αφότου
αφιππεύσαµε.
Σε λίγο κάθε αξιωµατικός συγκέντρωσε
το τµήµα του και µας µίλησε για το
µέτωπο, ότι έπρεπε να σπάσει το µέτωπο
του εχθρού και να ανοίξει ο δρόµος
Το τετράδιο των αναμνήσεων
Γιάννενα-Κόνιτσας για να εφοδιάζεται το
Εκείνη την ώρα
Β΄ Σώµα Στρατού, γιατί ήταν δύσκολος ο
καταλήφθηκε η Κόνιτσα,
εφοδιασµός από τα Γρεβενά µε τα ζώα. Τη
έσπασε το µέτωπο του εχθρού
σπίρτα και δεν είχαν µουσκευτεί. Τα
νύχτα λοιπόν θα γινόταν η γενική επίθεση
όλο και άνοιξε ο δρόµος για Ιωάννινα για
δοκιµάζω, ανάβω ένα και κοιτάζω το
και ο πολυβολάρχης µας µίλησε για τη
τον εφοδιασµό του Β΄ Σ.Στρατού και ο
ρολόι. Ήταν η ώρα 2 τη νύχτα. Κρύωνα…
µάχη. Μισή ώρα υπόθεση είναι είπε, και
ελληνικός στρατός µπήκε στο αλβανικό
Από ένα ξέφωτο αγνάντεψα κάνα
µετά κατάληψη του υψώµατος, και όποιον
έδαφος. Αυτό που ήθελε το στρατηγείο
χιλιόµετρο µακριά κάποιο φως και άκουσα
πάρει ο χάρος. Όλοι δε
πέτυχε και χωρίς απώλειες.
γαυγίσµατα σκυλιών. Είπα µέσα µου και
σκοτώνονται από το λόχο.
Μας είπαν να µην πυροβολήσει
έξω να µείνω θα πέθαινα από το κρύο και
"Όπως οι 300
Μας πήρε µετά εµάς τους
κανείς για να µην προδοθούµε
έτσι χαµένος ήµουνα, έκανα το σταυρό
του Λεωνίδα
αρχηγούς του στοιχείου για
και να φεύγουµε λίγοι λίγοι για
µου και παρακάλεσα το Θεό να βρω κόσµο
αναγνώριση του εδάφους…
θυσιάστηκαν
το χωριό απ΄ όπου ξεκινήσαµε.
στο χωριό που θα πήγαινα. Μόλις έφτασα
στις Θερµοπύλες, Και τότ