ﻣﺴﮑﯿﻨﺎن را ﺑﺮﻣﯽاﻓﺮازد و ﺷﺮﯾﺮان را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﯽاﻧﺪازد. 7ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﺑﺴﺮاﯾﯿﺪ. ﺧﺪای ﻣﺎ را
ﺑﺎ ﺑﺮﺑﻂ ﺳﺮود ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. 8ﮐﻪ آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ را ﺑﺎ اﺑﺮﻫﺎ ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﺪ و ﺑﺎران را ﺑﺮای زﻣﯿﻦ ﻣﻬﯿﺎ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و
ﮔﯿﺎه را ﺑﺮ ﮐﻮﻫﻬﺎ ﻣﯽروﯾﺎﻧﺪ. 9ﮐﻪ ﺑﻬﺎﯾﻢ را آذوﻗﻪ ﻣﯽدﻫﺪ و ﺑﭽﻪﻫﺎی ﻏﺮاب را ﮐﻪ او را ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ.
01در ﻗﻮت اﺳﺐ رﻏﺒﺖ ﻧﺪارد، و از ﺳﺎﻗﻬﺎی اﻧﺴﺎن راﺿﯽ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ. 11رﺿﺎﻣﻨﺪی ﺧﺪاوﻧﺪ از
ﺗﺮﺳﻨﺪﮔﺎن وی اﺳﺖ و از آﻧﺎﻧﯽﮐﻪ ﺑﻪ رﺣﻤﺖ وی اﻣﯿﺪوارﻧﺪ.
21ای اورﺷﻠﯿﻢ، ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮان. ای ﺻﻬﯿﻮن، ﺧﺪای ﺧﻮد را ﺣﻤﺪ ﺑﮕﻮ. 31زﯾﺮا ﮐﻪ
ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪﻫﺎی دروازهﻫﺎﯾﺖ را ﻣﺴﺘﺤﮑﻢ ﮐﺮده و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ را در اﻧﺪروﻧﺖ ﻣﺒﺎرک ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ.
41ﮐﻪ ﺣﺪود ﺗﻮ را ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻣﯽدﻫﺪ و ﺗﻮ را از ﻣﻐﺰ ﮔﻨﺪم ﺳﯿﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ. 51ﮐﻪ ﮐﻼم ﺧﻮد را ﺑﺮ زﻣﯿﻦ
ﻓﺮﺳﺘﺎده اﺳﺖ و ﻗﻮل او ﺑﻪ زودی ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎمﺗﺮ ﻣﯽدود. 61ﮐﻪ ﺑﺮف را ﻣﺜﻞ ﭘﺸﻢ ﻣﯽﺑﺎراﻧﺪ، و ژاﻟﻪ را
ﻣﺜﻞ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ. 71ﮐﻪ ﺗﮕﺮگ ﺧﻮد را در ﻗﻄﻌﻪﻫﺎ ﻣﯽاﻧﺪازد؛ و ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺳﺮﻣﺎی او
ﺗﻮاﻧﺪ اﯾﺴﺘﺎد؟ 81ﮐﻼم ﺧﻮد را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ و آﻧﻬﺎ را ﻣﯽﮔﺪازد. ﺑﺎد ﺧﻮﯾﺶ را ﻣﯽوزاﻧﺪ، ﭘﺲ آﺑﻬﺎ ﺟﺎری
ﻣﯽﺷﻮد. 91ﮐﻼم ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﯿﺎن ﮐﺮده، و ﻓﺮاﯾﺾ و داورﯾﻬﺎی ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﯿﻞ. 02ﺑﺎ ﻫﯿﭻ
اﻣﺘﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﮑﺮده اﺳﺖ و داورﯾﻬﺎی او را ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ. ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه!
841
ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه! ﺧﺪاوﻧﺪ را از آﺳﻤﺎن ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ! در اﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﯿﻦ او را ﺗﺴﺒﯿﺢ
ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ! 2ای ﻫﻤﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﺶ او را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. ای ﻫﻤﻪ ﻟﺸﮑﺮﻫﺎی او او را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. 3ای
آﻓﺘﺎب و ﻣﺎه او را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. ای ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﻧﻮر او را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. 4ای ﻓﻠﮏاﻻﻓﻼک او
را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ، و ای آﺑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻮق آﺳﻤﺎﻧﻬﺎﯾﯿﺪ. 5ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ او اﻣﺮ
ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ آﻓﺮﯾﺪه ﺷﺪﻧﺪ. 6و آﻧﻬﺎ را ﭘﺎﯾﺪار ﻧﻤﻮد ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد و ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻗﺮار داد ﮐﻪ از آن در ﻧﮕﺬرﻧﺪ.
7ﺧﺪاوﻧﺪ را از زﻣﯿﻦ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ، ای ﻧﻬﻨﮕﺎن و ﺟﻤﯿﻊ ﻟﺠﻪﻫﺎ. 8ای آﺗﺶ و ﺗﮕﺮگ وﺑﺮف و
ﻣﻪ و ﺑﺎد ﺗﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎن او را ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﯽآورﯾﺪ. 9ای ﮐﻮﻫﻬﺎ و ﺗﻤﺎم ﺗﻠﻬﺎ و درﺧﺘﺎن ﻣﯿﻮهدار و ﻫﻤﻪ
ﺳﺮوﻫﺎی آزاد. 01ای وﺣﻮش و ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻬﺎﯾﻢ و ﺣﺸﺮات و ﻣﺮﻏﺎن ﺑﺎﻟﺪار. 11ای ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن زﻣﯿﻦ و
ﺟﻤﯿﻊ اﻣﺖﻫﺎ و ﺳﺮوران و ﻫﻤﻪ داوران ﺟﻬﺎن. 21ای ﺟﻮاﻧﺎن و دوﺷﯿﺰﮔﺎن ﻧﯿﺰ و ﭘﯿﺮان و اﻃﻔﺎل. 31ﻧﺎم
ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺴﺒﯿـﺢ ﺑﺨﻮاﻧﻨـﺪ، زﯾـﺮا ﻧﺎم او ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻌﺎل اﺳﺖ و ﺟﻼل او ﻓﻮق زﻣﯿﻦ و آﺳﻤﺎن. 41و او
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ
319