FCHD OPVBIBLE | Page 899

‫ﺳﺮود درﺟﺎت‬ ‫121‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻮی ﮐﻮﻫﻬﺎ ﺑﺮﻣﯽاﻓﺮازم، ﮐﻪ از آﻧﺠﺎ اﻋﺎﻧﺖ ﻣﻦ ﻣﯽآﯾﺪ.‬ ‫2اﻋﺎﻧﺖ ﻣﻦ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ، ﮐﻪ آﺳﻤﺎن و زﻣﯿﻦ را آﻓﺮﯾﺪ. 3او ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺎی ﺗﻮ‬ ‫ﻟﻐﺰش ﺧﻮرد. او ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻮﺳﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺧﻮاﺑﯿﺪ. 4اﯾﻨﮏ او ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺳﺮاﺋﯿﻞ اﺳﺖ، ﻧﻤﯽﺧﻮاﺑﺪ و ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮاب ﻧﻤﯽرود.‬ ‫5ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ راﺳﺘﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﺗﻮ اﺳﺖ. 6آﻓﺘﺎب در روز ﺑﻪ ﺗﻮ‬ ‫اذﯾﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ رﺳﺎﻧﯿﺪ و ﻧﻪ ﻣﺎﻫﺘﺎب در ﺷﺐ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را از ﻫﺮ ﺑﺪی ﻧﮕﺎه ﻣﯽدارد. او ﺟﺎن ﺗﻮ را‬ ‫ﺣﻔﻆ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد. 8ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﺮوج و دﺧﻮﻟﺖ را ﻧﮕﺎه ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ، از اﻵن و ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد.‬ ‫ﺳﺮود درﺟﺎت از داود‬ ‫221‬ ‫ﺷﺎدﻣﺎن ﻣﯽﺷﺪم ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮوﯾﻢ.« 2ﭘﺎﯾﻬﺎی‬ ‫ﻣﺎ ﺧﻮاﻫﺪ اﯾﺴﺘﺎد، ﺑﻪ اﻧﺪرون دروازهﻫﺎی ﺗﻮ، ای اورﺷﻠﯿﻢ! 3ای اورﺷﻠﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺷﺪهای ﻣﺜﻞ ﺷﻬﺮی‬ ‫ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، 4ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﺠﺎ اﺳﺒﺎط ﺑﺎﻻ ﻣﯽروﻧﺪ، ﯾﻌﻨﯽ اﺳﺒﺎط ﯾﺎه، ﺗﺎ ﺷﻬﺎدت ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮای‬ ‫اﺳﺮاﺋﯿﻞ و ﺗﺎ ﻧﺎم ﯾﻬﻮه را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ. 5زﯾﺮا ﮐﻪ در آﻧﺠﺎ ﮐﺮﺳﯿﻬﺎی داوری ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﯾﻌﻨﯽ‬ ‫ﮐﺮﺳﯿﻬﺎی ﺧﺎﻧﺪان داود.‬ ‫6ﺑﺮای ﺳﻼﻣﺘﯽ اورﺷﻠﯿﻢ ﻣﺴﺄﻟﺖ ﮐﻨﯿﺪ. آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ را دوﺳﺖ ﻣﯽدارﻧﺪ، ﺧﺠﺴﺘﻪ ﺣﺎل ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬ ‫ﺷـﺪ. 7ﺳﻼﻣﺘـﯽ در ﺑﺎرهﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ، و رﻓﺎﻫﯿﺖ در ﻗﺼﺮﻫﺎی ﺗﻮ. 8ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮادران و ﯾﺎران ﺧﻮﯾﺶ،‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺑﺎد. 9ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺧﺎﻧﻪ ﯾﻬﻮه ﺧﺪای ﻣﺎ، ﺳﻌﺎدت ﺗﻮ را ﺧﻮاﻫﻢ ﻃﻠﺒﯿﺪ.‬ ‫ﺳﺮود درﺟﺎت‬ ‫321‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻮی ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮﻣﯽاﻓﺮازم، ای ﮐﻪ ﺑﺮ آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮس‬ ‫ﻓﺮﻣﻮدهای! 2اﯾﻨﮏ ﻣﺜﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﻏﻼﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﻮی آﻗﺎﯾﺎن ﺧﻮد، و ﻣﺜﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﮐﻨﯿﺰی ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﺎﺗﻮن‬ ‫ﺧﻮﯾﺶ، ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻮی ﯾﻬﻮه ﺧﺪای ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻣﺎ ﮐﺮم ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﺪ. 3ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺎ‬ ‫ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﺑﯿﺴﺖ ﯾﮑﻢ، دوم، و ﺳﻮم‬ ‫998‬