FCHD OPVBIBLE | Page 891
اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده و ﻧﺠﺎت ﻣﻦ ﺷﺪهای. 22ﺳﻨﮕﯽ را ﮐﻪ ﻣﻌﻤﺎران رد ﮐﺮدﻧﺪ، ﻫﻤﺎن ﺳﺮ زاوﯾﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.
32اﯾﻦ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺪه و در ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﻋﺠﯿﺐ اﺳﺖ.
42اﯾﻦ اﺳﺖ روزی ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده اﺳﺖ. درآن وﺟﺪ و ﺷﺎدی ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﻧﻤﻮد. 52آه ای
ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺠﺎت ﺑﺒﺨﺶ! آه ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻌﺎدت ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﺎ! 62ﻣﺘﺒﺎرک ﺑﺎد او ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽآﯾﺪ.
ﺷﻤﺎ را از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮐﺖ ﻣﯽدﻫﯿﻢ. 72ﯾﻬﻮه ﺧﺪاﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ را روﺷﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ. ذﺑﯿﺤﻪ را
ﺑﻪ رﯾﺴﻤﺎﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎه ﺑﺒﻨﺪﯾﺪ. 82ﺗﻮ ﺧﺪای ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ، ﭘﺲ ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ. ﺧﺪای
ﻣﻦ، ﺗﻮ را ﻣﺘﻌﺎل ﺧﻮاﻫﻢ ﺧﻮاﻧﺪ. 92ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺣﻤﺪ ﮔﻮﯾﯿﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﯿﮑﻮﺳﺖ و رﺣﻤﺖ او ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد
اﺳﺖ.
اﻟﻒ
911
ﺧﻮﺷﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﺎﻣﻼن ﻃﺮﯾﻖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎﻟﮑﻨﺪ. 2ﺧﻮﺷﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل
آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻬﺎدات او را ﺣﻔﻆ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل او را ﻣﯽﻃﻠﺒﻨﺪ. 3ﮐﺞ روی ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ
ﻃﺮﯾﻖﻫﺎی وی ﺳﻠﻮک ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. 4ﺗﻮ وﺻﺎﯾﺎی ﺧﻮد را اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدهای ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻧﮕﺎه دارﯾﻢ.
5ﮐﺎش ﮐﻪ راﻫﻬﺎی ﻣﻦ ﻣﺴﺘﺤﮑﻢ ﺷﻮد ﺗﺎ ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ. 6آﻧﮕﺎه ﺧﺠﻞ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺷﺪ ﭼﻮن ﺗﻤﺎم
اواﻣﺮ ﺗﻮ را در ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮد دارم. 7ﺗﻮ را ﺑﻪ راﺳﺘﯽ دل ﺣﻤﺪ ﺧﻮاﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﭼﻮن داورﯾﻬﺎی ﻋﺪاﻟﺖ ﺗﻮ
را آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺷﻮم. 8ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽدارم. ﻣﺮا ﺑﺎﻟﮑﻠﯿﻪ ﺗﺮک ﻣﻨﻤﺎ.
ب
9ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺮد ﺟﻮان راه ﺧﻮد را ﭘﺎک ﻣﯽﺳﺎزد؟ ﺑﻪ ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻨﺶ ﻣﻮاﻓﻖ ﮐﻼم ﺗﻮ. 01ﺑﻪ
ﺗﻤﺎﻣﯽ دل ﺗﻮ را ﻃﻠﺒﯿﺪم. ﻣﮕﺬار ﮐﻪ از اواﻣﺮ ﺗﻮ ﮔﻤﺮاه ﺷﻮم. 11ﮐﻼم ﺗﻮ را در دل ﺧﻮد ﻣﺨﻔﯽ داﺷﺘﻢ
ﮐﻪ ﻣﺒﺎدا ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻨﺎه ورزم. 21ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ ﻣﺘﺒﺎرک ﻫﺴﺘﯽ ﻓﺮاﯾﺾ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻣﻮز. 31ﺑﻪ
ﻟﺐﻫﺎی ﺧﻮد ﺑﯿﺎن ﮐﺮدم ﺗﻤﺎﻣﯽ داوریﻫﺎی دﻫﺎن ﺗﻮ را. 41در ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻬﺎدات ﺗﻮ ﺷﺎدﻣﺎﻧﻢ. 51ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ
در ﻫﺮ ﻗﺴﻢ ﺗﻮاﻧﮕﺮی، در وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻖﻫﺎی ﺗﻮ ﻧﮕﺮان ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد. 61از ﻓﺮاﯾﺾ
ﺗﻮ ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮم، ﭘﺲ ﮐﻼم ﺗﻮ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﮐﺮد.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﻧﻮزدﻫﻢ
198