FCHD OPVBIBLE | Page 888

‫دﯾﺪه، ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. دﻧﺪاﻧﻬﺎی ﺧﻮد را ﻓﺸﺮده، ﮔﺪاﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺸﺖ. آرزوی ﺷﺮﯾﺮان زاﯾﻞ‬ ‫ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﯾﺪ.‬ ‫311‬ ‫ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه! ای ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ. ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ.‬ ‫2ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﺒﺎرک ﺑﺎد، از اﻵن و ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد. 3از ﻣﻄْﻠﻊ آﻓﺘﺎب ﺗﺎ ﻣﻐﺮب آن، ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺴﺒﯿﺢ‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﻮد. 4ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺟﻤﯿﻊ اﻣﺖﻫﺎ ﻣﺘﻌﺎل اﺳﺖ و ﺟﻼل وی ﻓﻮق آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ. 5ﮐﯿﺴﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﻬﻮه‬ ‫ﺧﺪای ﻣﺎ ﮐﻪ ﺑﺮ اﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ؟ 6و ﻣﺘﻮاﺿﻊ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﺮ آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و ﺑﺮ زﻣﯿﻦ؛‬ ‫7ﮐﻪ ﻣﺴﮑﯿﻦ را از ﺧﺎک ﺑﺮﻣﯽدارد و ﻓﻘﯿﺮ را از ﻣﺰﺑﻠﻪ ﺑﺮﻣﯽاﻓﺮازد. 8ﺗﺎ او را ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﻨﺸﺎﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ‬ ‫ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم ﺧﻮﯾﺶ. 9زن ﻧﺎزاد را ﺧﺎﻧﻪﻧﺸﯿﻦ ﻣﯽﺳﺎزد و ﻣﺎدر ﻓﺮﺣﻨﺎک ﻓﺮزﻧﺪان. ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه!‬ ‫411‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﺳﺮاﺋﯿﻞ از ﻣﺼﺮ ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ، و ﺧﺎﻧﺪان ﯾﻌﻘﻮب از ﻗﻮم اﺟﻨﺒﯽ‬ ‫زﺑﺎن، 2ﯾﻬﻮدا ﻣﻘﺪس او ﺑﻮد و اﺳﺮاﺋﯿﻞ ﻣﺤﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ وی. 3درﯾﺎ اﯾﻦ را ﺑﺪﯾﺪ و ﮔﺮﯾﺨﺖ و اردن ﺑﻪ‬ ‫ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ. 4ﮐﻮﻫﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﻗﻮﭼﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﻦ درآﻣﺪﻧﺪ و ﺗﻠﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺑﺮهﻫﺎی ﮔﻠﻪ. 5ای درﯾﺎ ﺗﻮ را ﭼﻪ‬ ‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﺨﺘﯽ؟ و ای اردن ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟ 6ای ﮐﻮﻫﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﻮﭼﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﻦ درآﻣﺪﯾﺪ‬ ‫و ای ﺗﻠﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﺮهﻫﺎی ﮔﻠﻪ. 7ای زﻣﯿﻦ از ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﺷﻮ و از ﺣﻀﻮر ﺧﺪای ﯾﻌﻘﻮب.‬ ‫8ﮐﻪ ﺻﺨﺮه را درﯾﺎﭼﻪ آب ﮔﺮداﻧﯿﺪ و ﺳﻨﮓ ﺧﺎرا را ﭼﺸﻤﻪ آب.‬ ‫511‬ ‫ﻣﺎ را ﻧﯽ، ای ﺧﺪاوﻧﺪ! ﻣﺎ را ﻧﯽ، ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮد را ﺟﻼل ده! ﺑﻪ ﺳﺒﺐ رﺣﻤﺘﺖ‬ ‫و ﺑﻪ ﺳﺒﺐ راﺳﺘﯽ ﺧﻮﯾﺶ. 2اﻣﺖﻫﺎ ﭼﺮا ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ »ﺧﺪای اﯾﺸﺎن اﻵن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟« 3اﻣﺎ ﺧﺪای ﻣﺎ در‬ ‫آﺳﻤﺎﻧﻬﺎﺳﺖ. آﻧﭽﻪ را ﮐﻪ اراده ﻧﻤﻮد، ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آورده اﺳﺖ. 4ﺑﺘﻬﺎی اﯾﺸﺎن ﻧﻘﺮه و ﻃﻼﺳﺖ، از ﺻﻨﻌﺖ‬ ‫دﺳﺘﻬﺎی اﻧﺴﺎن. 5آﻧﻬﺎ را دﻫﺎن اﺳﺖ و ﺳﺨﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻨﺪ. آﻧﻬﺎ را ﭼﺸﻤﻬﺎﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﻨﺪ. 6آﻧﻬﺎ را‬ ‫ﮔﻮﺷﻬﺎﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺷﻨﻮﻧﺪ. آﻧﻬﺎ را ﺑﯿﻨﯽ اﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺑﻮﯾﻨﺪ. 7دﺳﺘﻬﺎ دارﻧﺪ و ﻟﻤﺲ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ. و ﭘﺎﯾﻬﺎ و‬ ‫ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﺳﯿﺰدﻫﻢ، ﭼﻬﺎردﻫﻢ، و ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬ ‫888‬