FCHD OPVBIBLE | Page 861
56آﻧﮕﺎه ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺪار ﺷﺪ، ﻣﺜﻞ ﺟﺒﺎری ﮐﻪ از ﺷﺮاب ﻣﯽﺧﺮوﺷﺪ،
66و دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ زد و اﯾﺸﺎن را ﻋﺎر اﺑﺪی ﮔﺮداﻧﯿﺪ. 76و ﺧﯿﻤﻪ ﯾﻮﺳﻒ را رد ﻧﻤﻮده، ﺳﺒﻂ
اﻓﺮاﯾﻢ را ﺑﺮﻧﮕﺰﯾﺪ. 86ﻟﯿﮑﻦ ﺳﺒﻂ ﯾﻬﻮدا را ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ و اﯾﻦ ﮐﻮه ﺻﻬﯿﻮن را ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ. 96و
ﻗﺪس ﺧﻮد را ﻣﺜﻞ ﮐﻮﻫﻬﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻨﺎ ﮐﺮد، ﻣﺜﻞ ﺟﻬﺎن ﮐﻪ آن را ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد ﺑﻨﯿﺎد ﻧﻬﺎد. 07و ﺑﻨﺪه ﺧﻮد
داود را ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ و او را از آﻏﻠﻬﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﮔﺮﻓﺖ. 17از ﻋﻘﺐ ﻣﯿﺸﻬﺎی ﺷﯿﺮده او را آورد ﺗﺎ ﻗﻮم او
ﯾﻌﻘﻮب و ﻣﯿﺮاث او اﺳﺮاﺋﯿﻞ را رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ. 27ﭘﺲ اﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﮐﻤﺎل دل ﺧﻮد رﻋﺎﯾﺖ ﻧﻤﻮد
و اﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﻣﻬﺎرت دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮﯾﺶ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد.
ﻣﺰﻣﻮر آﺳﺎف
97
ای ﺧﺪا، اﻣﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺮاث ﺗﻮ داﺧﻞ ﺷﺪه، ﻫﯿﮑﻞ ﻗﺪس ﺗﻮ را ﺑﯽﻋﺼﻤﺖ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. اورﺷﻠﯿﻢ را ﺧﺮاﺑﻪﻫﺎ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 2ﻻﺷﻬﺎی ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺖ را ﺑﻪ ﻣﺮﻏﺎن ﻫﻮا ﺑﺮای ﺧﻮراک دادﻧﺪ و
ﮔﻮﺷﺖ ﻣﻘﺪﺳﺎﻧﺖ را ﺑﻪ وﺣﻮش ﺻﺤﺮا. 3ﺧﻮن اﯾﺸﺎن را ﮔﺮداﮔﺮد اورﺷﻠﯿﻢ ﻣﺜﻞ آب رﯾﺨﺘﻨﺪ و ﮐﺴﯽ
ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﯾﺸﺎن را دﻓﻦ ﮐﻨﺪ. 4ﻧﺰد ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﺎن ﺧﻮد ﻋﺎر ﮔﺮدﯾﺪهاﯾﻢ و ﻧﺰد ﻣﺠﺎوران ﺧﻮﯾﺶ اﺳﺘﻬﺰا و
ﺳﺨﺮﯾﻪ ﺷﺪهاﯾﻢ. 5ﺗﺎ ﮐﯽ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﻮد؟ آﯾﺎ ﻏﯿﺮت ﺗﻮ ﻣﺜﻞ آﺗﺶ
اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد؟ 6ﻗﻬﺮ ﺧﻮد را ﺑﺮ اﻣﺖﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﺑﺮﯾﺰ و ﺑﺮ ﻣﻤﺎﻟﮑﯽ
ﮐﻪ ﻧﺎم ﺗﻮ را ﻧﻤﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ! 7زﯾﺮا ﮐﻪ ﯾﻌﻘﻮب را ﺧﻮرده، و ﻣﺴﮑﻦ او را ﺧﺮاب ﮐﺮدهاﻧﺪ.
8ﮔﻨﺎﻫﺎن اﺟﺪاد ﻣﺎ را ﺑﺮ ﻣﺎ ﺑﯿﺎد ﻣﯿﺎور. رﺣﻤﺖﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﺰودی ﭘﯿﺶ روی ﻣﺎ آﯾﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ
ﺑﺴﯿﺎر ذﻟﯿﻞ ﺷﺪهاﯾﻢ. 9ای ﺧﺪا، ای ﻧﺠﺎتدﻫﻨﺪه ﻣﺎ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻼل ﻧﺎم ﺧﻮد ﻣﺎ را ﯾﺎری ﻓﺮﻣﺎ و ﻣﺎ را
ﻧﺠﺎت ده و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺎم ﺧﻮد ﮔﻨﺎﻫﺎن ﻣﺎ را ﺑﯿﺎﻣﺮز. 01ﭼﺮا اﻣﺖﻫﺎ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪای اﯾﺸﺎن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟
اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮن ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺖ ﮐﻪ رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﺑﺮ اﻣﺖﻫﺎ در ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد. 11ﻧﺎﻟﻪ اﺳﯿﺮان ﺑﻪ
ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﻋﻈﻤﺖ ﺑﺎزوی ﺧﻮد آﻧﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮت ﺳﭙﺮده ﺷﺪهاﻧﺪ، ﺑﺮﻫﺎن. 21و
ﺟﺰای ﻫﻔﺖ ﭼﻨﺪان ﺑﻪ آﻏﻮش ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﺎن ﻣﺎ رﺳﺎن، ﺑﺮای اﻫﺎﻧﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮐﺮدهاﻧﺪ، ای ﺧﺪاوﻧﺪ.
31ﭘﺲ ﻣﺎ ﮐﻪ ﻗﻮم ﺗﻮ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﻣﺮﺗﻊ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﺗﻮ را ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺷﮑﺮ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮔﻔﺖ و ﺗﺴﺒﯿﺢ ﺗﻮ را
ﻧﺴﻼ ﺑﻌﺪ ﻧﺴﻞ ذﮐﺮ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﻧﻤﻮد.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﺎد و ﻧﻬﻢ
168