ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ. 8و در دل ﺧﻮد ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ: »آﻧﻬﺎ را ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺧﺮاب ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ.« ﭘﺲ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﻨﯿﺴﻪﻫﺎی
ﺧﺪا را در زﻣﯿﻦ ﺳﻮزاﻧﯿﺪهاﻧﺪ.
9آﯾﺎت ﺧﻮد را ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯿﻢ و دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﻧﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ. و در ﻣﯿﺎن ﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ
ﮐﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. 01ای ﺧﺪا، دﺷﻤﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﻣﻼﻣﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد؟ و آﯾﺎ ﺧﺼﻢ، ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﻧﺎم ﺗﻮ را
اﻫﺎﻧﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد؟ 11ﭼﺮا دﺳﺖ ﺧﻮد ﯾﻌﻨﯽ دﺳﺖ راﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﯿﺪهای؟ آن را از
ﮔﺮﯾﺒﺎن ﺧﻮد ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه، اﯾﺸﺎن را ﻓﺎﻧﯽ ﮐﻦ.
21و ﺧﺪا از ﻗﺪﯾﻢ ﭘﺎدﺷﺎه ﻣﻦ اﺳﺖ. او در ﻣﯿﺎن زﻣﯿﻦ ﻧﺠﺎتﻫﺎ ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽآورد. 31ﺗﻮ ﺑﻪ ﻗﻮت
ﺧﻮد درﯾﺎ را ﻣﻨﺸﻖ ﺳﺎﺧﺘﯽ و ﺳﺮﻫﺎی ﻧﻬﻨﮕﺎن را در آﺑﻬﺎ ﺷﮑﺴﺘﯽ. 41ﺳﺮﻫﺎی ﻟﻮﯾﺎﺗﺎن را ﮐﻮﻓﺘﻪ، و او را
ﺧﻮراک ﺻﺤﺮاﻧﺸﯿﻨﺎن ﮔﺮداﻧﯿﺪهای. 51ﺗﻮ ﭼﺸﻤﻪﻫﺎ و ﺳﯿﻠﻬﺎ را ﺷﮑﺎﻓﺘﯽ و ﻧﻬﺮﻫﺎی داﺋﻤﯽ را ﺧﺸﮏ
ﮔﺮداﻧﯿﺪی. 61روز از آن ﺗﻮﺳﺖ و ﺷﺐ ﻧﯿﺰ از آن ﺗﻮ. ﻧﻮر و آﻓﺘﺎب را ﺗﻮ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﻮدهای. 71ﺗﻤﺎﻣﯽ
ﺣﺪود ﺟﻬﺎن را ﺗﻮ ﭘﺎﯾﺪار ﺳﺎﺧﺘﻪای. ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن و زﻣﺴﺘﺎن را ﺗﻮ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدهای.
81ای ﺧﺪاوﻧﺪ اﯾﻦ را ﺑﯿﺎدآور ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﻣﻼﻣﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺮدم ﺟﺎﻫﻞ ﻧﺎم ﺗﻮ را اﻫﺎﻧﺖ
ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. 91ﺟﺎن ﻓﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻮر وﺣﺸﯽ ﻣﺴﭙﺎر. ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﺴﮑﯿﻨﺎن ﺧﻮد را ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ
ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﮑﻦ. 02ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻓﺮﻣﺎ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻇﻠﻤﺎت ﺟﻬﺎن از ﻣﺴﮑﻦﻫﺎی ﻇﻠﻢ ﭘﺮاﺳﺖ.
12ﻣﻈﻠﻮﻣﺎن ﺑﻪ رﺳﻮاﯾﯽ ﺑﺮﻧﮕﺮدﻧﺪ. ﻣﺴﺎﮐﯿﻦ و ﻓﻘﯿﺮان ﻧﺎم ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﮔﻮﯾﻨﺪ. 22ای ﺧﺪا ﺑﺮﺧﯿﺰ و دﻋﻮای
ﺧﻮد را ﺑﺮﭘﺎ دار؛ و ﺑﯿﺎدآور ﮐﻪ اﺣﻤﻖ ﺗﻤﺎﻣﯽ روز ﺗﻮ را ﻣﻼﻣﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. 32آواز دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد را
ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﮑﻦ و ﻏﻮﻏﺎی ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﺧﻮد را ﮐﻪ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﻮد.
ﺑﺮای ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن ﺑﺮ ﻻﺗﻬﻠﮏ. ﻣﺰﻣﻮر و ﺳﺮود آﺳﺎف
57
ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﯿﻢ! ای ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﻣﯽﮔﻮ