FCHD OPVBIBLE | Page 846
ﻣﺰﻣﻮر داود ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در ﺻﺤﺮای ﯾﻬﻮدا ﺑﻮد
36
ای ﺧﺪا، ﺗﻮ ﺧﺪای ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ. در ﺳﺤﺮ ﺗﻮ را ﺧﻮاﻫﻢ ﻃﻠﺒﯿﺪ. ﺟﺎن ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﺗﻮ
اﺳﺖ و ﺟﺴﺪم ﻣﺸﺘﺎق ﺗﻮ در زﻣﯿﻦ ﺧﺸﮏ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﯽآب. 2ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در ﻗﺪس ﺑﺮ ﺗﻮ ﻧﻈﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻗﻮت
و ﺟﻼل ﺗﻮ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﻢ. 3ﭼﻮﻧﮑﻪ رﺣﻤﺖ ﺗﻮ از ﺣﯿﺎت ﻧﯿﮑﻮﺗﺮ اﺳﺖ. ﭘﺲ ﻟﺒﻬﺎی ﻣﻦ ﺗﺮا ﺗﺴﺒﯿﺢ
ﺧﻮاﻫﺪ ﺧﻮاﻧﺪ. 4از اﯾﻦ رو ﺗﺎ زﻧﺪه ﻫﺴﺘﻢ ﺗﻮ را ﻣﺘﺒﺎرک ﺧﻮاﻫﻢ ﺧﻮاﻧﺪ. و دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﻮ
ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺖ. 5ﺟﺎن ﻣﻦ ﺳﯿﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ از ﻣﻐﺰ و ﭘﯿﻪ، و زﺑﺎن ﻣﻦ ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎی ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﺗﻮ
را ﺣﻤﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﻔﺖ، 6ﭼﻮن ﺗﻮ را ﺑﺮ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮد ﯾﺎد ﻣﯽآورم و در ﭘﺎﺳﻬﺎی ﺷﺐ در ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ.
7زﯾﺮا ﺗﻮ ﻣﺪدﮐﺎر ﻣﻦ ﺑﻮدهای و زﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﺎﻟﻬﺎی ﺗﻮ ﺷﺎدی ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد. 8ﺟﺎن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﺴﺒﯿﺪه
اﺳﺖ و دﺳﺖ راﺳﺖ ﺗﻮ ﻣﺮا ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮده اﺳﺖ. 9و اﻣﺎ آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺟﺎن ﻣﻦ دارﻧﺪ ﻫﻼک ﺧﻮاﻫﻨﺪ
ﺷﺪ و در اﺳﻔﻞ زﻣﯿﻦ ﻓﺮو ﺧﻮاﻫﻨﺪ رﻓﺖ. 01اﯾﺸﺎن ﺑﻪ دم ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺳﭙﺮده ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﻧﺼﯿﺐ ﺷﻐﺎﻟﻬﺎ
ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ. 11اﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎه در ﺧﺪا ﺷﺎدی ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺪو ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد، ﻓﺨﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد،
زﯾﺮا دﻫﺎن دروغﮔﻮﯾﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﯾﺪ.
ﺑﺮای ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن. ﻣﺰﻣﻮر داود
46
ای ﺧﺪا وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻀﺮع ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ، آواز ﻣﺮا ﺑﺸﻨﻮ و ﺣﯿﺎﺗﻢ را از ﺧﻮف دﺷﻤﻦ
ﻧﮕﺎهدار! 2ﻣﺮا از ﻣﺸﺎورت ﺷﺮﯾﺮان ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻦ و از ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎران. 3ﮐﻪ زﺑﺎن ﺧﻮد را ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺸﯿﺮ
ﺗﯿﺰ ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﺗﯿﺮﻫﺎی ﺧﻮد ﯾﻌﻨﯽ ﺳﺨﻨﺎن ﺗﻠﺦ را ﺑﺮ زه آراﺳﺘﻪاﻧﺪ. 4ﺗﺎ در ﮐﻤﯿﻨﻬﺎی ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﺮد
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﯿﻨﺪازﻧﺪ. ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺮ او ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ و ﻧﻤﯽﺗﺮﺳﻨﺪ. 5ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ را ﺑﺮای ﮐﺎر زﺷﺖ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽدﻫﻨﺪ.
درﺑﺎره ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن داﻣﻬﺎ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ: »ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﺒﯿﻨﺪ؟« 6ﮐﺎرﻫﺎی ﺑﺪ را ﺗﺪﺑﯿﺮ
ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ: »ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻧﯿﮑﻮ ﮐﺮدهاﯾﻢ.« و اﻧﺪرون و ﻗﻠﺐ ﻫﺮ ﯾﮏ از اﯾﺸﺎن ﻋﻤﯿﻖ اﺳﺖ.
7اﻣﺎ ﺧﺪا ﺗﯿﺮﻫﺎ ﺑﺮ اﯾﺸﺎن ﺧﻮاﻫﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﺮاﺣﺖﻫﺎی اﯾﺸﺎن ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ، 8و
زﺑﺎﻧﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮﺧﻮد ﻓﺮود ﺧﻮاﻫﻨﺪ آورد و ﻫﺮ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن را ﺑﯿﻨﺪ ﻓﺮار ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد. 9و ﺟﻤﯿﻊ
آدﻣﯿﺎن ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺗﺮﺳﯿﺪ