FCHD OPVBIBLE | Seite 841
ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺸﻮرت ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪا در اﻧﺒـﻮه ﻣﯽﺧﺮاﻣﯿﺪﯾـﻢ. 51ﻣﻮت ﺑﺮ اﯾﺸـﺎن
ﻧﺎﮔﻬـﺎن آﯾـﺪ و زﻧـﺪه ﺑﮕـﻮر ﻓـﺮو روﻧﺪ. زﯾﺮا ﺷﺮارت در ﻣﺴﮑﻦﻫﺎی اﯾﺸﺎن و در ﻣﯿﺎن اﯾﺸﺎن اﺳﺖ.
61و اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﺰد ﺧﺪا ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﻧﺠﺎت ﺧﻮاﻫﺪ داد. 71ﺷﺎﻣﮕﺎﻫﺎن و ﺻﺒﺢ و
ﻇﻬﺮ ﺷﮑﺎﯾﺖ و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ و او آواز ﻣﺮا ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﻨﯿﺪ. 81ﺟﺎﻧﻢ را از ﺟﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد،
ﺑﺴﻼﻣﺘﯽ ﻓﺪﯾﻪ داده اﺳﺖ. زﯾﺮا ﺑﺴﯿﺎری ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ. 91ﺧﺪا ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﻨﯿﺪ و اﯾﺸﺎن را
ﺟﻮاب ﺧﻮاﻫﺪ داد، او ﮐﻪ از ازل ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ، ﺳﻼه. زﯾﺮاﮐﻪ در اﯾﺸﺎن ﺗﺒﺪﯾﻠﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ و از ﺧﺪا
ﻧﻤﯽﺗﺮﺳﻨﺪ. 02دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺻﻠﺢاﻧﺪﯾﺸﺎن ﺧﻮﯾﺶ دراز ﮐﺮده، و ﻋﻬﺪ ﺧﻮﯾﺶ را ﺷﮑﺴﺘﻪ اﺳﺖ.
12ﺳﺨﻨﺎن ﭼﺮب زﺑﺎﻧﺶ ﻧﺮم، ﻟﯿﮑﻦ دﻟﺶ ﺟﻨﮓ اﺳﺖ. ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ ﭼﺮبﺗﺮ از روﻏﻦ ﻟﯿﮑﻦ ﺷﻤﺸﯿﺮﻫﺎی
ﺑﺮﻫﻨﻪ اﺳﺖ. 22ﻧﺼﯿﺐ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﭙﺎر و ﺗﻮ را رزق ﺧﻮاﻫﺪ داد. او ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮔﺬاﺷﺖ
ﮐﻪ ﻣﺮد ﻋﺎدل ﺟﻨﺒﺶ ﺧﻮرد. 32و ﺗﻮ ای ﺧﺪا اﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﭼﺎه ﻫﻼﮐﺖ ﻓﺮو ﺧﻮاﻫﯽ آورد. ﻣﺮدﻣﺎن
ﺧﻮنرﯾﺰ و ﺣﯿﻠﻪﺳﺎز، روزﻫﺎی ﺧﻮد را ﻧﯿﻤﻪ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد. ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﻮﮐﻞ ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ.
ﺑﺮای ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن ﺑﺮ ﻓﺎﺧﺘﻪ ﺳﺎﮐﺖ در ﺑﻼد ﺑﻌﯿﺪه. ﻣﮑﺘﻮم داود وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻄﯿﻨﯿﺎن او را در
ﺟﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
65
ای ﺧﺪا ﺑﺮ ﻣﻦ رﺣﻢ ﻓﺮﻣﺎ، زﯾﺮا ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﺮا ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻌﺎﻗﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻣﯽ
روز ﺟﻨﮓ ﮐﺮده، ﻣﺮا اذﯾﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ. 2ﺧﺼﻤﺎﻧﻢ ﺗﻤﺎﻣﯽ روز ﻣﺮا ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻌﺎﻗﺐ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. زﯾﺮا ﮐﻪ
ﺑﺴﯿﺎری ﺑﺎ ﺗﮑﺒﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽﺟﻨﮕﻨﺪ. 3ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﺮﺳﺎن ﺷﻮم، ﻣﻦ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﻮﮐﻞ ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ.
4در ﺧﺪا ﮐﻼم او را ﺧﻮاﻫﻢ ﺳﺘﻮد. ﺑﺮ ﺧﺪا ﺗﻮﮐﻞ ﮐﺮده، ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪ. اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ
ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺮد؟ 5ﻫﺮ روزه ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮا ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ. ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮﻫﺎی اﯾﺸﺎن درﺑﺎره ﻣﻦ ﺑﺮﺷﺮارت
اﺳﺖ. 6اﯾﺸﺎن ﺟﻤﻊ ﺷﺪه، ﮐﻤﯿﻦ ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ. ﺑﺮ ﻗﺪﻣﻬﺎی ﻣﻦ ﭼﺸﻢ دارﻧﺪ زﯾﺮا ﻗﺼﺪ ﺟﺎن ﻣﻦ دارﻧﺪ.
7آﯾﺎ اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺷﺮارت ﺧﻮد ﻧﺠﺎت ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﯾﺎﻓﺖ؟ ای ﺧﺪا اﻣﺖﻫﺎ را در ﻏﻀﺐ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﯿﻨﺪاز.
8ﺗﻮ آوارﮔﯿﻬﺎی ﻣﺮا ﺗﻘﺮﯾﺮ ﮐﺮدهای. اﺷﮑﻬﺎﯾﻢ را در ﻣﺸﮏ ﺧﻮد ﺑﮕﺬار. آﯾﺎ اﯾﻦ در دﻓﺘﺮ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ؟
9آﻧﮕﺎه در روزی ﮐﻪ ﺗﻮ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ روﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮔﺮداﻧﯿﺪ. اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﻢ زﯾﺮا ﺧﺪا ﺑﺎ ﻣﻦ اﺳﺖ.
01در ﺧﺪا ﮐﻼم او را ﺧﻮاﻫﻢ ﺳﺘﻮد. در ﺧﺪاوﻧﺪ ﮐﻼم او را ﺧﻮاﻫﻢ ﺳﺘﻮد. 11ﺑﺮ ﺧﺪا ﺗﻮﮐﻞ دارم
ﭘﺲ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪ. آدﻣﯿﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮐﺮد؟ 21ای ﺧﺪا ﻧﺬرﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﺎه و ﺷﺸﻢ
148