FCHD OPVBIBLE | Page 837
ﻣﺰﻣﻮر آﺳﺎف
05
ﺧﺪا، ﺧﺪا ﯾﻬﻮه ﺗﮑﻠﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و زﻣﯿﻦ را از ﻣﻄﻠﻊ آﻓﺘﺎب ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻐﺮﺑﺶ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ.
2از ﺻﻬﯿﻮن ﮐﻪ ﮐﻤﺎل زﯾﺒﺎﯾﯽ اﺳﺖ، ﺧﺪا ﺗﺠﻠﯽ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. 3ﺧﺪای ﻣﺎ ﻣﯽآﯾﺪ و ﺳﮑﻮت ﻧﺨﻮاﻫﺪ
ﻧﻤﻮد. آﺗﺶ ﭘﯿﺶ روی او ﻣﯽﺑﻠﻌﺪ و ﻃﻮﻓﺎن ﺷﺪﯾﺪ ﮔﺮداﮔﺮد وی ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. 4آﺳﻤﺎن را از ﺑﺎﻻ
ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ و زﻣﯿﻦ را، ﺗﺎ ﻗﻮم ﺧﻮد را داوری ﮐﻨﺪ: 5»ﻣﻘﺪﺳﺎن ﻣﺮا ﻧﺰد ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﺪ، ﮐﻪ ﻋﻬﺪ را ﺑﺎ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪاﻧﺪ.« 6و آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ از اﻧﺼﺎف او ﺧﺒﺮ ﺧﻮاﻫﻨﺪ داد، زﯾﺮا ﺧﺪا ﺧﻮد داور اﺳﺖ، ﺳﻼه.
7»ای ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﺸﻨﻮﺗﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻮﯾﻢ، و ای اﺳﺮاﺋﯿﻞ ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﺖ ﺷﻬﺎدت دﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﺪا، ﺧﺪای ﺗﻮ
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ. 8درﺑﺎره ﻗﺮﺑﺎﻧﯽﻫﺎﯾﺖ ﺗﻮ را ﺗﻮﺑﯿﺦ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽﻫﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻮ داﺋﻤﺎ در ﻧﻈﺮ ﻣﻦ
اﺳﺖ. 9ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای از ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮم و ﻧﻪ ﺑﺰی از آﻏﻞ ﺗﻮ. 01زﯾﺮاﮐﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺟﻨﮕﻞ از آن
ﻣﻨﻨﺪ و ﺑﻬﺎﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﺰاران ﮐﻮه ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. 11ﻫﻤﻪ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﮐﻮﻫﻬﺎ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ و وﺣﻮش ﺻﺤﺮا
ﻧﺰد ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ. 21اﮔﺮ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻣﯽﺑﻮدم ﺗﻮ را ﺧﺒﺮ ﻧﻤﯽدادم، زﯾﺮا رﺑﻊ ﻣﺴﮑﻮن و ﭘﺮی آن از آن ﻣﻦ
اﺳﺖ. 31آﯾﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﺎوان را ﺑﺨﻮرم و ﺧﻮن ﺑﺰﻫﺎ را ﺑﻨﻮﺷﻢ؟ 41ﺑﺮای ﺧﺪا ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﺸﮑﺮ را ﺑﮕﺬران، و
ﻧﺬرﻫﺎی ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻪ ﺣﻀﺮت اﻋﻠﯽ وﻓﺎ ﻧﻤﺎ. 51ﭘﺲ در روز ﺗﻨﮕﯽ ﻣﺮا ﺑﺨﻮان ﺗﺎ ﺗﻮ را ﺧﻼﺻﯽ دﻫﻢ و
ﻣﺮا ﺗﻤﺠﯿﺪ ﺑﻨﻤﺎﯾﯽ.«
61و اﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺮﯾﺮ ﺧﺪا ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: »ﺗﺮا ﭼﻪ ﮐﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮاﯾﺾ ﻣﺮا ﺑﯿﺎن ﮐﻨﯽ و ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ
زﺑﺎن ﺧﻮد ﺑﯿﺎوری؟ 71ﭼﻮﻧﮑﻪ ﺗﻮ از ﺗﺄدﯾﺐ ﻧﻔﺮت داﺷﺘﻪای و ﮐﻼم ﻣﺮا ﭘﺸﺖﺳﺮ ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻪای.
81ﭼﻮن دزد را دﯾﺪی او را ﭘﺴﻨﺪ ﮐﺮدی و ﻧﺼﯿﺐ ﺗﻮ ﺑﺎ زﻧﺎﮐﺎران اﺳﺖ. 91دﻫﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﺮارت
ﮔﺸﻮدهای و زﺑﺎﻧﺖ ﺣﯿﻠﻪ را اﺧﺘﺮاع ﻣﯽﮐﻨﺪ. 02ﻧﺸﺴﺘﻪای ﺗﺎ ﺑﻪ ﺿﺪ ﺑﺮادر ﺧﻮد ﺳﺨﻦ راﻧﯽ و درﺑﺎره
ﭘﺴﺮ ﻣﺎدر ﺧﻮﯾﺶ ﻏﯿﺒﺖ ﮔﻮﯾﯽ. 12اﯾﻦ را ﮐﺮد