FCHD OPVBIBLE | Page 829
ﺑﺮای ﯾﺪوﺗﻮن ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن. ﻣﺰﻣﻮر داود
93
ﮔﻔﺘﻢ راﻫﻬﺎی ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ زﺑﺎﻧﻢ ﺧﻄﺎ ﻧﻮرزم. دﻫﺎن ﺧﻮد را
ﺑﻪ ﻟﺠﺎم ﻧﮕﺎه ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ، ﻣﺎداﻣﯽ ﮐﻪ ﺷﺮﯾﺮ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ اﺳﺖ. 2ﻣﻦ ﮔﻨﮓ ﺑﻮدم و ﺧﺎﻣﻮش و از
ﻧﯿﮑﻮﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﺳﮑﻮت ﮐﺮدم و درد ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ آﻣﺪ. 3دﻟﻢ در اﻧﺪروﻧﻢ ﮔﺮم ﺷﺪ. ﭼﻮن ﺗﻔﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم
آﺗﺶ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﮔﺮدﯾﺪ. ﭘﺲ ﺑﻪ زﺑﺎن ﺧﻮد ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻢ. 4ای ﺧﺪاوﻧﺪ اﺟﻞ ﻣﺮا ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﻌﻠﻮم ﺳﺎز و
ﻣﻘﺪار اﯾﺎﻣﻢ را ﮐﻪ ﭼﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﻪ ﻗﺪر ﻓﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻢ. 5اﯾﻨﮏ روزﻫﺎﯾﻢ را ﻣﺜﻞ ﯾﮏ وﺟﺐ
ﺳﺎﺧﺘﻪای و زﻧﺪﮔﺎﻧﯽام در ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ اﺳﺖ. ﯾﻘﯿﻨﺎ ﻫﺮ آدﻣﯽ ﻣﺤﺾ ﺑﻄﺎﻟﺖ ﻗﺮار داده ﺷﺪ، ﺳﻼه.
6اﯾﻨﮏ اﻧﺴﺎن در ﺧﯿﺎل رﻓﺘﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺤﺾ ﺑﻄﺎﻟﺖ ﻣﻀﻄﺮب ﻣﯽﮔﺮدد. ذﺧﯿﺮه ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻧﻤﯽداﻧﺪ
ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ از آن ﺗﻤﺘﻊ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮد.
7و اﻵن ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﭼﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﻢ؟ اﻣﯿﺪ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 8ﻣﺮا از ﻫﻤﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻢ
ﺑﺮﻫﺎن و ﻣﺮا ﻧﺰد ﺟﺎﻫﻼن ﻋﺎر ﻣﮕﺮدان. 9ﻣﻦ ﮔﻨﮓ ﺑﻮدم و زﺑﺎن ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻧﮑﺮدم زﯾﺮا ﮐﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ را
ﮐﺮدهای. 01ﺑﻼی ﺧﻮد را از ﻣﻦ ﺑﺮدار زﯾﺮا ﮐﻪ از ﺿﺮب دﺳﺖ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺗﻠﻒ ﻣﯽﺷﻮم. 11ﭼﻮن اﻧﺴﺎن را
ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﮔﻨﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻋﺘﺎﺑﻬﺎ ﺗﺄدﯾﺐ ﻣﯽﮐﻨﯽ، ﻧﻔﺎﯾﺲ او را ﻣﺜﻞ ﺑﯿﺪ ﻣﯽﮔﺬاری. ﯾﻘﯿﻨﺎ ﻫﺮ اﻧﺴﺎن ﻣﺤﺾ
ﺑﻄﺎﻟﺖ اﺳﺖ، ﺳﻼه. 21ای ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی ﻣﺮا ﺑﺸﻨﻮ و ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎدم ﮔﻮش ﺑﺪه و از اﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺳﺎﮐﺖ
ﻣﺒﺎش، زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺐ ﻫﺴﺘﻢ در ﻧﺰد ﺗﻮ و ﻧﺰﯾﻞ ﻫﺴﺘﻢ ﻣﺜﻞ ﺟﻤﯿﻊ ﭘﺪران ﺧﻮد. 31روی )ﺧﺸﻢ(
ﺧﻮد را از ﻣﻦ ﺑﮕﺮدان ﺗﺎ ﻓﺮﺣﻨﺎک ﺷﻮم ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ رﺣﻠﺖ ﮐﻨﻢ و ﻧﺎﯾﺎب ﮔﺮدم.
ﺑﺮای ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن. ﻣﺰﻣﻮر داود
04
اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﮐﺸﯿﺪهام، و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺎﯾﻞ ﺷﺪه، ﻓﺮﯾﺎد ﻣﺮا ﺷﻨﯿﺪ. 2و
ﻣﺮا از ﭼﺎه ﻫﻼﮐﺖ ﺑﺮآورد و از ﮔﻞ ﻟﺠﻦ و ﭘﺎﯾﻬﺎﯾﻢ را ﺑﺮ ﺻﺨﺮه ﮔﺬاﺷﺘﻪ، ﻗﺪﻣﻬﺎﯾﻢ را ﻣﺴﺘﺤﮑﻢ
ﮔﺮداﻧﯿﺪ. 3و ﺳﺮودی ﺗﺎزه در دﻫﺎﻧﻢ ﮔﺬارد ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻤﺪ ﺧﺪای ﻣﺎ را. ﺑﺴﯿﺎری ﭼﻮن اﯾﻦ را ﺑﯿﻨﻨﺪ ﺗﺮﺳﺎن
ﺷﺪه، ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﮐﻞ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد. 4ﺧﻮﺷﺎﺑﺤﺎل ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﮐﻞ دارد و ﺑﻪ ﻣﺘﮑﺒﺮان ﻇﺎﻟﻢ
و ﻣﺮﺗﺪان دروغ ﻣﺎﯾﻞ ﻧﺸﻮد.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ و ﭼﻬﻠﻢ
928