FCHD OPVBIBLE | Page 81
»ﯾﻘﯿﻨﺎ اﯾﻦ اﻣﺮ ﺷﯿﻮع ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ.« 51و ﭼﻮن ﻓﺮﻋﻮن اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺸﻨﯿﺪ، ﻗﺼﺪ ﻗﺘﻞ ﻣﻮﺳﯽ ﮐﺮد، و
ﻣﻮﺳﯽ از ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﻓﺮار ﮐﺮده، در زﻣﯿﻦ ﻣﺪﯾﺎن ﺳﺎﮐﻦ ﺷﺪ. و ﺑﺮ ﺳﺮ ﭼﺎﻫﯽ ﺑﻨﺸﺴﺖ. 61و ﮐﺎﻫﻦ
ﻣﺪﯾﺎن را ﻫﻔﺖ دﺧﺘﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻣﺪﻧﺪ و آب ﮐﺸﯿﺪه، آﺑﺨﻮرﻫﺎ را ﭘﺮ ﮐﺮدﻧﺪ، ﺗﺎ ﮔﻠﻪ ﭘﺪر ﺧﻮﯾﺶ را
ﺳﯿﺮاب ﮐﻨﻨﺪ. 71و ﺷﺒﺎﻧﺎن ﻧﺰدﯾﮏ آﻣﺪﻧﺪ، ﺗﺎ اﯾﺸﺎن را دور ﮐﻨﻨﺪ. آﻧﮕﺎه ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ، اﯾﺸﺎن را
ﻣﺪد ﮐﺮد، و ﮔﻠﻪ اﯾﺸﺎن را ﺳﯿﺮاب ﻧﻤﻮد. 81و ﭼﻮن ﻧﺰد ﭘﺪر ﺧﻮد رﻋﻮﺋﯿﻞ آﻣﺪﻧﺪ، او ﮔﻔﺖ: »ﭼﮕﻮﻧﻪ
اﻣﺮوز ﺑﺪﯾﻦ زودی ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ؟« 91ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺷﺨﺼﯽ ﻣﺼﺮی ﻣﺎ را از دﺳﺖ ﺷﺒﺎﻧﺎن رﻫﺎﯾﯽ داد، و آب
ﻧﯿﺰ ﺑﺮای ﻣﺎ ﮐﺸﯿﺪه، ﮔﻠﻪ را ﺳﯿﺮاب ﻧﻤﻮد.« 02ﭘﺲ ﺑﻪ دﺧﺘﺮان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ: »او ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﭼﺮا آن ﻣﺮد
را ﺗﺮک ﮐﺮدﯾﺪ؟ وی را ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ ﺗﺎ ﻧﺎن ﺧﻮرد.«
12و ﻣﻮﺳﯽ راﺿﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻣﺮد ﺳﺎﮐﻦ ﺷﻮد، و او دﺧﺘﺮ ﺧﻮد، ﺻﻔﻮره را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد.
22و آن زن ﭘﺴﺮی زاﯾﯿﺪ، و )ﻣﻮﺳﯽ( او را ﺟﺮﺷﻮن ﻧﺎم ﻧﻬﺎد، ﭼﻪ ﮔﻔﺖ: »در زﻣﯿﻦ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﻧﺰﯾﻞ ﺷﺪم.«
32و واﻗﻊ ﺷﺪ ﺑﻌﺪ از اﯾﺎم ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻪ ﭘﺎدﺷﺎه ﻣﺼﺮ ﺑﻤﺮد، و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﯿﻞ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺑﻨﺪﮔﯽ آه ﮐﺸﯿﺪه،
اﺳﺘﻐﺎﺛﻪ ﮐﺮدﻧﺪ، و ﻧﺎﻟﻪ اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻧﺰد ﺧﺪا ﺑﺮآﻣﺪ. 42و ﺧﺪا ﻧﺎﻟﻪ اﯾﺸﺎن را ﺷﻨﯿﺪ، و ﺧﺪا
ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و اﺳﺤﺎق و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﯿﺎد آورد. 52و ﺧﺪا ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﯿﻞ ﻧﻈﺮ ﮐﺮد و ﺧﺪا
داﻧﺴﺖ.
3
و اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻠﻪ ﭘﺪر زن ﺧﻮد، ﯾﺘﺮون، ﮐﺎﻫﻦ ﻣﺪﯾﺎن را ﺷﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮد، و ﮔﻠﻪ را
ﺑﺪان ﻃﺮف ﺻﺤﺮا راﻧﺪ و ﺑﻪ ﺣﻮرﯾﺐ ﮐﻪ ﺟﺒﻞاﷲ ﺑﺎﺷﺪ آﻣﺪ. 2و ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺷﻌﻠﻪ آﺗﺶ از
ﻣﯿﺎن ﺑﻮﺗﻪای ﺑﺮ وی ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ، و ﭼﻮن او ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ، اﯾﻨﮏ آن ﺑﻮﺗﻪ ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﺸﺘﻌﻞ اﺳﺖ اﻣﺎ
ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد. 3و ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ: »اﮐﻨﻮن ﺑﺪان ﻃﺮف ﺷﻮم، و اﯾﻦ اﻣﺮ ﻏﺮﯾﺐ را ﺑﺒﯿﻨﻢ، ﮐﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﭼﺮا
ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد.«
4ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای دﯾﺪن ﻣﺎﯾﻞ ﺑﺪان ﺳﻮ ﻣﯽﺷﻮد، ﺧﺪا از ﻣﯿﺎن ﺑﻮﺗﻪ ﺑﻪ وی ﻧﺪا
درداد و ﮔﻔﺖ: »ای ﻣﻮﺳﯽ! ای ﻣﻮﺳﯽ!« ﮔﻔﺖ: »ﻟﺒﯿﮏ.« 5ﮔﻔﺖ: »ﺑﺪﯾﻦ ﺟﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯿﺎ، ﻧﻌﻠﯿﻦ ﺧﻮد را
از ﭘﺎﯾﻬﺎﯾﺖ ﺑﯿﺮون ﮐﻦ، زﯾﺮا ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آن اﯾﺴﺘﺎدهای زﻣﯿﻦ ﻣﻘﺪس اﺳﺖ.« 6و ﮔﻔﺖ: »ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ
ﺧﺪای ﭘﺪرت، ﺧﺪای اﺑﺮاﻫﯿﻢ، b;