FCHD OPVBIBLE | Page 1155
ﮐﺘﺎب ﻣﺮاﺛﯽ ارﻣﯿﺎ-Lamentations
ﯾﻬﻮدﯾﺎن ﺳﻨﺘﯽ و ﮐﺘﺎب ارﻣﯿﺎ را ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﻣﯽ داﻧﻨﺪ و ﺣﺪودا ﺳﺎل 575 ﻗﺒﻞ از ﻣﯿﻼد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه
1
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻬﺮی ﮐﻪ ﭘﺮ از ﻣﺨﻠﻮق ﺑﻮد ﻣﻨﻔﺮد ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ! ﭼﮕﻮﻧﻪ آﻧﮑﻪ در ﻣﯿﺎن
اﻣﺖﻫﺎ ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﻣﺜﻞ ﺑﯿﻮهزن ﺷﺪه اﺳﺖ! ﭼﮕﻮﻧﻪ آﻧﮑﻪ در ﻣﯿﺎن ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﻣﻠﮑﻪ ﺑﻮد ﺧﺮاﺟﮕﺬار
ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ!
2ﺷﺒﺎﻧﮕﺎه زارزار ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﺷﮑﻬﺎﯾﺶ ﺑﺮ رﺧﺴﺎرﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. از ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺤﺒﺎﻧﺶ ﺑﺮای
وی ﺗﺴﻠﯽدﻫﻨﺪهای ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﻤﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺪو ﺧﯿﺎﻧﺖ ورزﯾﺪه، دﺷﻤﻦ او ﺷﺪهاﻧﺪ.
3ﯾﻬﻮدا ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻣﺼﯿﺒﺖ و ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻨﺪﮔﯽ، ﺟﻼی وﻃﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ. در ﻣﯿﺎن اﻣﺖﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ،
راﺣﺖ ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﺪ و ﺟﻤﯿﻊ ﺗﻌﺎﻗﺐﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﺶ در ﻣﯿﺎن ﺟﺎﯾﻬﺎی ﺗﻨﮓ ﺑﻪ او در رﺳﯿﺪهاﻧﺪ.
4راﻫﻬﺎی ﺻﻬﯿﻮن ﻣﺎﺗﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ، ﭼﻮﻧﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻋﯿﺪﻫﺎی او ﻧﻤﯽآﯾﺪ. ﻫﻤﻪ دروازهﻫﺎﯾﺶ
ﺧﺮاب ﺷﺪه، ﮐﺎﻫﻨﺎﻧﺶ آه ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ. دوﺷﯿﺰﮔﺎﻧﺶ در ﻣﺮارت ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺧﻮدش در ﺗﻠﺨﯽ.
5ﺧﺼﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮ ﺷﺪهاﻧﺪ و دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ ﻓﯿﺮوز ﮔﺮدﯾﺪه، زﯾﺮا ﮐﻪ ﯾﻬﻮه ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﮐﺜﺮت ﻋﺼﯿﺎﻧﺶ،
او را ذﻟﯿﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ. اﻃﻔﺎﻟﺶ ﭘﯿﺶ روی دﺷﻤﻦ ﺑﻪ اﺳﯿﺮی رﻓﺘﻪاﻧﺪ.
6و ﺗﻤﺎﻣﯽ زﯾﺒﺎﯾﯽ دﺧﺘﺮ ﺻﻬﯿﻮن از او زاﯾﻞ ﺷﺪه، ﺳﺮوراﻧﺶ ﻣﺜﻞ ﻏﺰاﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﻌﯽ ﭘﯿﺪا
ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ ﮔﺮدﯾﺪه، از ﺣﻀﻮر ﺗﻌﺎﻗﺐ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﯽﻗﻮت ﻣﯽروﻧﺪ.
7اورﺷﻠﯿﻢ در روزﻫﺎی ﻣﺬﻟﺖ و ﺷﻘﺎوت ﺧﻮﯾﺶ ﺗﻤﺎم ﻧﻔﺎﯾﺴﯽ را ﮐﻪ در اﯾﺎم ﺳﺎﺑﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد،
ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽآورد. زﯾﺮا ﮐﻪ ﻗﻮم او ﺑﻪ دﺳﺖ دﺷﻤﻦ اﻓﺘﺎدهاﻧﺪ و ﺑﺮای وی ﻣﺪد ﮐﻨﻨﺪهای ﻧﯿﺴﺖ.
دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ او را دﯾﺪه، ﺑﺮ ﺧﺮاﺑﯿﻬﺎﯾﺶ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ.
8اورﺷﻠﯿﻢ ﺑﻪ ﺷﺪت ﮔﻨﺎه ورزﯾﺪه و از اﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﻣﮑﺮوه ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ. ﺟﻤﯿﻊ آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ او را
ﻣﺤﺘﺮم ﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ، او را ﺧﻮار ﻣﯽﺷﻤﺎرﻧﺪ ﭼﻮﻧﮑﻪ ﺑﺮﻫﻨﮕﯽ او را دﯾﺪهاﻧﺪ. و ﺧﻮدش ﻧﯿﺰ آه ﻣﯽﮐﺸﺪ و
ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ.
9ﻧﺠﺎﺳﺖ او در داﻣﻨﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و آﺧﺮت ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯽآورد. و ﺑﻄﻮر ﻋﺠﯿﺐ ﭘﺴﺖ
ﮔﺮدﯾﺪه، ﺑﺮای وی ﺗﺴﻠﯽدﻫﻨﺪهای ﻧﯿﺴﺖ. ای ﯾﻬﻮه ﻣﺬﻟﺖ ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻦ زﯾﺮا ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﺗﮑﺒﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ.
ﮐﺘﺎب ﻣﺮاﺛﯽ ارﻣﯿﺎ / ﻓﺼﻞ ﯾﮑﻢ
5511