E!milka Nr 24 Styczeń - Page 4

ideologii, którą przyszły samobójca uznaje za ważniejszą od własnego życia. Wiele słyszy się także o samobójstwach artystów, indywidualistów, którzy „wolą spłonąć niż się wypalić”. Taki koniec spotkał chociażby Witkacego, Kurta Cobaina, Virginię Wolf, Vincenta van Gogha czy Ernesta Hemingwaya. Spotkał także anonimowego poetę, bohatera utworu Kazimierza Przerwy- Tetmajera pt. „Grób poety”. Dla niego samobójstwo stanowiło drogę ucieczki, jedyną możliwość osiągnięcia spokoju, co wyraźnie sygnalizują liczne opisy jego cierpień i upokorzeń za życia, które zostało przedstawione jako ciągłe pasmo niepokoju i lęku o to, jakie rozczarowania czekają go następnego dnia. Co dla poety było ukróceniem cierpień, niedopuszczalne zdawało się dla osób z jego otoczenia. W opisie pogrzebu i tytułowego grobu, dostrzegamy nie tylko zdziwienie i konsternację publiki („wszyscy stali zmieszani i niemi”, „odeszli czym prędzej”), ale również głębokie potępienie tego czynu i jego grzeszność („w nieświęconej ziemi”, „i nie pod krzyżem leży”). Brak kwiatów i jak najszybsza chęć oddalenia się od miejsca pochówku poety, mogą także oznaczać pewnego rodzaju wstyd ludzi wokół – za to, że do tego dopuścili, jak i za to, że znali tego, który to uczynił. Zgoła z innych przyczyn umiera podmiot liryczny utworu „Do… prośba o orła”. Tak jak poeta Tetmajerowski pragnął śmierci z pobudek własnej niedoli i niezrozumienia, tak bohater wiersza Mieczysława Romanowskiego jest przykładem człowieka, który ojczyznę uznaje za ważniejszą sprawę od własnego życia. I taka postawa, w przeciwieństwie do tej konsternującej tłumy, szczególnie w ciężkich dla Polski czasach wielu walk o niepodległość, była przez wielu uznawana za słuszną. Czym było bowiem życie jednego człowieka wobec tragedii całego narodu? Głównym motywem utworu poety romantycznego jest większe znaczenie symbolu orła niż krzyża, jeszcze bardziej umacnia to patriotyczny wydźwięk dzieła. Podkreślona zostaje także różnica między epokami z obaj poeci – roman wychwalał śmierć ojczyzny, zaś repr Polskę Tetmajer p niezrozumianego praktyki rzeczywisto Innym zagubiony romantycznych literackim jest z pe Wokulski. Chociaż potoczyły się je samobójstwo zdaje prawdopodobną o bowiem rozczarow każdym kroku swoj każdej możliwej rzucane kłody pod n nagłej utracie uczu stracił także cel, kt życiu ta irracjon pewnych płaszczyzn się bohater „Lalki” o Podobnie czuł s bankietach i w arystokracją, jakoby błaznem pana lub ba gdy w maniakalnym zastanawiał się nad Geistem a I przypominało to p jutro? lecz co jutr cisnąć?”. To ostatn uczynić, rzucając s jeszcze bardziej u bohatera z utworu drugiej stronie o wątpienia krył się t spokój. I, jak świe Kaczmarski w swoim „Lalki” słowami: „p chce pojąć, jak moż się rozstać”, nierozumiany. Motyw samobójstw przewija się współczesnych auto literackich opisach ś postaci. W „Samob Jacek Kaczmarski zdarzenie dotyczące Do jego tragiczn nawiązują także fra dla Jesienina” Sieniawskiego. W ty