Draje Dergi Draje Dergi || Ergen Draje | Página 23

Arası Arası vrimhaymatlos.tumblr.com Yücel arkadaşından, hepsine tek tek kızmak için nedenlerin ep vardır ve kıza kıza büyürsün ve büyürken de ergen olarak algılanırsın ki tecrübe denilen şey de bilmeye çabalarken, başından geçen hikayeler değil mi. O yüzden,hep ergeniz biz aslında ve ergen ola ola da öleceğiz. Sadece, ergenliğimiz dinecek bir zaman. Bir zaman, kızıp aniden yola çıkacağız, bir zaman, öküzün altında buzağı aramaktan vazgeçeceğiz. Bir zaman, tanrıya ihtiyacın olmadığını, devletin gereksiz olduğunu, emekli olmayı hayal etmenin saçma olduğunu ve askerden sonra evlenmeyi düşünmemeyi, annenin bulduğu biriyle hayatını geçirmeyi, içerek de iyi insan olacağını ve her memeden tatmayı, her penisi görmeyi olağan karşılamayı da ergenlikten sonra atlatırız, BELKİ... Ben, barışın, savaş yoluyla getirilmeye çalışıldığı Dünya’da, fakirlere çöp kutularından açlıklarını dindirmeleri için olanak sağlayan, hala ışınlanmanın icat edilmediği, 90’lı yıllarda çekilen tüm bilim-kurgu filmlerinde 2000’leri uçan arabalı olarak hayal edilip, petrol için binlerce insanın katledildiği, ergen bir ortamdayım ve ne zaman isyan etsem, mezarımı kazıyor çok bilmişler. Hem, “Her zaman, öğrenilecek bir şey vardır” diyen büyükler değil miydi? Madem, her zaman ezileceğimizi vaat eden, çok büyükler var, neden, kızan, başka bir şey isteyenlere ergen denir? Tüm yarattığınız olgun bedenlerin kokusunu duymak, güzel memelerini sıkmak, kutsal yerlerinize çiş yapmak, cenazelerde avuç açmamak, kına gecelerinde lokum almak, tanıdığın düğününde, takım elbisesiz oynamak, lacivert resmi kıyafetlilere “siz de kötüsünüz” demek, anneme “boşver bunları” demek, yanımda devleti övene kafa atmak, eğer söylenmesi gereken tek şey küfür etmek ise o an onu bir güzel söylemek, siktir olup gitme özgürlüğüne sahip olmak, maaş çeklerinize bağlı olmadan, açlıktan ölmemek isyanlarını barındırıyorum ve ben bu isyanları barındırırken, diğer yanda birilerinin öldüğünü de bilmek, beni ergenliğe sevk ediyor. Öyle saf ve masum bir ergen isyanım var ki milyarlaca yıllık kainatınızı, 5 saniyede sikip yok etmek çok basit geliyor. Evet, yasadıkça, tecrübe sahibi oluruz, halk buna “kaşar olmak” der ve bunların hepsi kötüye tekabül ederken, ergen de gülümsenerek yad edilirken, kim ergen kim büyük. Hepimiz, yaşayarak ergenliğin üzerinden geçiyoruz ve zaman geçtikçe de “keşke çocuk kalsaydım” deriz. Çünkü biz tecrübeli riyakarlarız ve her zamanokumaktan nefret ederiz. Son sözüm, istedikçe olmuyorsa, koştukça uzaklaşıyorsa, bir de yeni gelmişsen e ne oluyor diye bakınıyorsan, doğru yerdesin. Burası, kimsenin bir sik bilmeden filozof olduğu, canı sıkıldıkça devrim yaptığı, abazalıktan ölen playboyların paralı seksi beceremediği, peçete arasında kalmış son durak ve burada hep bir çocuk vardır ve hep o bakkala gitmek zorundadır.