Merac'el Bâhreyn
Şule Nur Alagöz
Zahirden sıyrılıp baktım ve daldım derinlere
Tren hareket ediyordu yeniden, meçhule.
Ah dedim kendime,
Ah ki, meçhule giden bir yolda
hâlâ bulamadın kendini,
Bulamamanın sancısıyla
geçiyor dünya saati.
Sonra durdum ve yeniden dedim ki,
Ne zaman bitecek bu arayışın inleyişi?
Durdum ve düşündüm,
Ve içimde birden bir bahar havası esti,
Evet! Üç dakika önce
bulmuştum ben kendimi.
Bendim aslında gözlerine baktığım kişi.
Buldum sonunda ben beni..
Bir durak sonra inecek var!
Meçhule giden trenin,
kendini bulan bir yolcusu daha!
İndiğimde kendini bulmanın
huzuruyla yürüdüm kaldırımlarda..
Yürüdüm, yürüdüm..
Merac'el Bahreyn,
diyerek susuyordum her adımda..
Merac'el Bahreyn,
Gurbetten sıyrılıp Sılama vardığım yer..
Yeniden susuyorum..
Sadece iki kelimelik mecalim kaldı:
Merac'el Bahreyn
65