60 ..................................................................................... İslam'da Şia
Ali (a.s), inkılap ve kıyam hüviyetini taşıyan hareke-
tini sürdürüyordu. Bu kıyamda da bütün inkılap nitelik-
li hareketlerde olduğu gibi, menfaatleri tehlikeye dü-
şen muhalif unsurlar, her köşe ve bucaktan muhalefet
ederek, Üçüncü Halifenin kanını gütme bahanesiyle,
Ali'nin (a.s) hilafet dönemini kapsayan kanlı iç savaş-
lar meydana getirdiler. Şia'nın görüşüne göre bu iç sa-
vaşlara neden olanların şahsi menfaatlerinden başka
bir maksatları yoktu. Üçüncü Halifenin kanını gütme
davası, avam halkı aldatma aracından başka bir şey
değildi. Bu olayların vuku bulmasında hatta yanlış an-
laşılma bile söz konusu değildi. 43
43- Resul-i Ekrem'in (s.a.a) vefatından sonra, parmakla
sayılacak kadar bir azınlık, Ali'ye (a.s) uyarak biat etmediler.
Bu azınlığın başında, sahabelerden Selman, Ebuzer, Mikdad
ve Ammar vardı. Ali'nin (a.s) hilafet döneminin başlangıcında
da önemsenecek bir azınlık muhalif unvanıyla biat etmekten
çekindiler. Biattan çekinenler ve baş muhalifler içerisinde
Said b. As, Velid b. Ukbe, Mervan b. Hakem, Emr b. As, Busr b.
Ertat, Semuret b. Cündeb, Muğire b. Şu'be ve diğerleri vardı.
Bu iki grubun biyografisini mütalaa etmek, bunların yaptı-
ğı işler hakkında düşünmek ve tarihin bunlarla ilgili kaydettiği
hikayeleri okumak, bunların dini şahsiyetlerini ve hedeflerini
iyice aydınlatır.
Birinci grup, Peygamberi Ekrem'in has sahabelerinden,
abid ve zahitlerden, canlarını İslam yolunda feda etmeye ha-
zır olanlardan, İslami hürriyetçilerden, onun has sevgisine nail
olanlardandılar. Peygamber efendimiz (s.a.a) şöyle buyur-