Şia İnançları/İmamı Tanıma .......................................................... 255
Biat meclisi, Arapların içerisinde saltanat, imaret
ve sair önemli konularda bir genelekti. Toplum özellik-
le tanınmış kişiler bu konularda sultana yahut emire
biat eli veriyorlardı. Biatin ardından itaatsizlik etmek o
kavme ar ve zillet sayılırdı. Aynı zamanda imzaladığı
şeyden kaçmak kesin suç olarak bilinirdi. Hz. Pey-
gamberin siresinde de bu, baskı olmadan yapılırsa
geçerli kılınmıştır.
Muaviye hayattayken tanınmış kişilerden Yezid'e
biat almıştı. Fakat İmam Hüseyin'e (a.s) dokunmayıp,
biat teklifinde bulunmamıştı. Özellikle oğlu Yezid'e
vasiyet etti ki 245 "Hüseyin b. Ali biat etmezse fazla ıs-
rar etme ve öylece bırak kalsın." Çünkü Muaviye me-
selenin önünü ve arkasını iyice algılayabilmişti.
Ancak Yezid, gururu ve çekinmemezliği sonucu ba-
bası ölünce onun vasiyetini unutup, Medine valisine
emir verdi ki, İmam Hüseyin'den benim hilafetime bi-
at etmesini iste, etmezse başını Şam'a gönder. 246
Medine valisi Yezid'in isteğini İmam Hüseyin'e (a.s)
duyurunca İmam ondan bu konuda düşünmesi için
vakit aldı ve geceleyin ailesini de alarak Mekke'ye ha-
Fusul-ul Mühimme, s.163.
245- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.88.
246- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.88. İrşad-i Müfid,
s.182, El İmametü ves Siyase, c.1, s.203, Yakubi Tarih-i, c.2,
s.229, Tezkiret-ul Havas, s.235.