De instelling bij koninklijk besluit( Koning Willem I; 1823) van Klinische Scholen in Nederland was bedoeld om de capaciteit en kwaliteit van het praktisch medisch onderwijs te bevorderen en te verbeteren. De scholen droegen zorg voor het onderwijs in de genees-, heel- en verloskunde. In de propaedeuse werd, naast fysiologie, pathologie, kruid- en artsenijmengkunde, scheikunde en natuurlijke historie, ook ontleedkunde gedoceerd. Bij het onderwijs werden‘ moderne’ leermiddelen gebruikt, zoals wandplaten en anatomische modellen. Bekend zijn de in serie geproduceerde modellen van docteur Auzoux. In het moderne anatomie- onderwijs is dit soort modellen nog steeds onontbeerlijk. Nieuwe conserveringsmethoden, zoals de plastinatie volgens Günther von Hagens, maken gebruik van het anatomisch preparaat buiten de snijzaal mogelijk. Tentoonstellingen als Body Worlds trekken over de hele wereld miljoenen bezoekers. Ze komen tegemoet aan een grote toename in belangstelling voor het menselijke lichaam bij de bevolking, die van gewone nieuwsgierigheid via interesse in gezondheid reikt tot aan de kunsten. In het anatomieonderwijs op de afdeling Anatomie & Embryologie vervangen deze plastinaten van organen of lichaamsdelen langzamerhand de minder realistische kunststofmodellen.
14
Er zijn inmiddels ook veel anatomische leerboeken die de puur illustratieve atlas met instructieve teksten verbinden, bijvoorbeeld de Prometheus-, de Moore-, de Grant- atlas. Deze atlassen maken duidelijk dat anatomie zonder goede afbeeldingen moeilijk te begrijpen en te leren is. Moderne ontwikkelingen zijn interactieve 3D atlassen, zoals Primal Pictures, waarin de te bestuderende structuren met behulp van een computer bewogen en weefsellagen met een muisklik toegevoegd of weggehaald kunnen worden. Zo nu en dan wordt beweerd, dat de interactieve atlassen de ontleding en bestudering van lichamen overbodig maken. Echter, de ver- en herkenning van verbanden tussen verschillende weefsels, de dichtheid van weefsel, het“ weefselgevoel“, en bovenal de anatomische variabiliteit van individuen zijn niet in een 3D-atlas te vangen. Deze moderne leermiddelen bieden een zeer goede ondersteuning voor de anatomiestudent maar kunnen de studie van het lichaam zelf niet vervangen.