Abrek: Evini terketmek Ahır-ahırda: Son, sonunda Alkın: Henüz. Ahlav: Ruh hali, maneviyat Ança: Bu kadar, bu denli Akpa: Büyükbaba, dede. Artıksız da: Üstelik, zaten. Asmak: Dar ağacı Assı: Asi, isyancı. Azat: Özgür, özgürlük Baliy: Kiraz Bıyagı: Her zamanki. Biröv: Falanca, birisi. Bir birde: Bazen Bukguç: Saklambaç Butak: Dal Boluşluk: Yardım Buşuv: Üzüntü, keder Çabak: Balık Cankılıç: Gök kuşağı Carsığan: Kaygı, üzülmek. Cay: Yaz Caz: İlk bahar Cav-Cavung: Düşman. Cıpçık: Serçe Cırğan: Yarmak, deşmek. Cıgıray: Dost, arkadaş. Cibek: İpek Ciltin: Kıvılcım Çırak: Mum Çırt: Hiç Çirçik: Tomurcuk Çille: Zemheri, sert kış. Ciltin: Kıvılcım
Kitapdan saylangan Karaçay-Malkar sözle
Çeget: Orman Çek: Sınır Colovçu: Yolcu Coruk: Kural, kaide, yöntem Çuvak: Yumuşak, berrak. Dert: Kin Ejüv: Vokal Emda: Hem de, aynı anda Em: ve Esle: Farkında olma Gogga hans: Çiçek Ginci: Oyuncak bebek, göz merceği İynak: Sevme, okşama. İynar: KM edb.' da mani. İçgi( söz): Sır, gönül sözü. Kabındırğan: Tutuşmak Kaç-kaçhı: Sonbahar Kazavat: Savaş, mücadele Kebin: Kefen Keç, Keçmeklik: Af, affet. Kesek: Biraz Kızuv: 1. Hızlı 2. Kızgın sıcak Kurşov: Çember Küv: Ağıt Köz ginci: Göz bebeği Közbav: Gözbağ, illizyon, sihir; gösteriş, riya. Kırkavuz: Eylül Kol ayaz: Avuç içi Kumtüz:: Çöl Kün tayakla: Gün ışıkları Mamır: Huzur, Mutluluk Müyüş: Köşe
Mangılay: Alın Mırdı hans: Sazlık Mina: Mayın( malk) Nazmu: Şiir, manzume. Nença: Ne kadar Ören: Kuytuluk, viran yer Sağış: Düşünce Sanında: Umrunda. Şav: Mahfolmak Şavdan: pınar, kaynak. Sezim: Duygu, hissetmek Sıbızğı: Kaval, flüt Sıy: Şeref, onur, saygı Şıbıla: Şimşek Şiş-şişge turğan: Şaha kalkmak( malk.) Şorka: Şelale. Şuyoh: Dost, arkadaş Sürem: Tarafında Talay: Bir hayli, bir kaç Tamaşa: Şaşırtıcı, hayret. Terslik: Yanlış, hatalı. Terk: Çabuk Tazir: Vergi. Teyri eşik: İlahi ışık, nur. Tergev: Hesap, değer, önem. Tıbır: Üy, ocak Tığırık: Dar geçit Tıygıç: Engel. Uçhun: Uçuşan kül zerresi. Üç övlen: Üç kişi Ülgü: Örnek Zıraf: Boşuna, israf Zulmu: Zulüm
76