« ηαπημπμύηα, είμαη ε κμκά ζμο. Γίμαη κενάηδα θαη άθμοζα αμέζςξ ηεκ εοπή ζμο. Θα ζε βμεζήζς εγώ κα παξ ζημκ πμνό, γηαηί όπςξ θαη ε μεηένα ζμο, ζέις κα είζαη εοηοπηζμέκε ».
Βγήθακ μαδί ζημκ θήπμ θαη ε κμκά ηεξ, άγγηλε με ημ μαγηθό ηεξ ναβδάθη μηα θμιμθύζα, πμο αμέζςξ μεηαμμνθώζεθε ζε μηα μεγάιε άμαλα! Οη κημμάηεξ πμο ήηακ ζε έκα ηειάνμ εθεί δίπια έγηκακ όμμνθα άιμγα. Η ηαπημπμύηα δεκ πίζηεοε ζηα μάηηα ηεξ! Σέιμξ, άγγηλε θαη ηε ηαπημπμύηα με ημ ναβδί ηεξ. Έθπιεθηε εθείκε, θμηηάπηεθε θαη είδε πςξ θμνμύζε έκα πνοζό θόνεμα θαη δομ θνοζηάιιηκα γμβάθηα!
« Καη ηώνα είζαη έημημε γηα ημκ δηαγςκηζμό.. Αιήζεηα γηα πεξ μμο ηη ζα ημο θηηάλεηξ;;» είπε πμιύ πανμύμεκε ε θαιμθάγαζε κενάηδα. Σόηε ε ζηαπημπμύηα ηεξ είπε « ηεκ ζοκηαγή πμο μμο έδςζε ε μακμύια μμο » Κμιμθοζόπηηα « ΜΠΡΑΒΟ. Αιιά πνόζελε με ημ αιάηη. Α θαη θάηη αθόμα, Πνέπεη κα θύγεηξ πνηκ από ηα μεζάκοπηα, γηαηί ηόηε ηα μάγηα ζα ιοζμύκ. Η άμαλα ζα γίκεη λακά θμιμθύζα θαη ηα νμύπα ζμο θμονέιηα!»
Η ηαπημπμύηα εοηοπηζμέκε πμο ζα πήγαηκε ζημκ δηαγςκηζμό ακέβεθε ζηεκ άμαλα θαη έθογε, αθμύ πνώηα εοπανίζηεζε ηε κμκά ηεξ θαη ηεξ οπμζπέζεθε πςξ ζα γονκμύζε πνηκ από ηα μεζάκοπηα θαη πςξ ζα πεηύπαηκε ηεκ ζοκηαγή..
ηακ μπήθε ζημ παιάηη... όιμη έμεηκακ άθςκμη από ηεκ μμμνθηά ηεξ! Ακανςηηόηακ πμηά ήηακ ε όμμνθε κέα θαη από πμύ