MUZIEK

In groep zingen is een mooiere ervaring dan u en ik soms denken . Je deelt iets intiems met een aantal willekeurige mensen – vaak vreemden – om je heen . De zenuwen worden gesust , de geest wordt opgetild . Een hormonaal samenspel van endorfines en oxytocine bant de stress uit en verdrijft de eenzaamheidsgevoelens . Zo wordt chemie magie , en zo verbetert zingen onze levenskwaliteit . Toch ? Klopt als een bus , maar laat ons wel wezen : Wim Opbrouck heeft zulke theorieën uit de psychologie en neurologie niet nodig om te weten hoeveel deugd samen zingen kan doen . Zijn methode : hij laat het publiek het refrein van pakweg een Terry Jackshit heel even inoefenen (‘ We had joy , we had fun / We had seasons in the sun / But the hills that we climbed / We ’ re just seasons out of time ’) en wordt aansluitend beloond wanneer een volle zaal vervolgens mooi met hem – en met elkaar – meezingt .

Zoals de wind waait door de bomen , zoals het schansspringen in Garmisch-Partenkirchen , zo zingt Wim aan de piano , samen met u , liedjes uit het collectieve geheugen . Met veel liefde en humor zalft hij zodoende onze zielen .

vleugelpiano : Wim Opbrouck trompet : Heiki Verdure bas : Luc Byttebier drums : Dick Vanhoegaerden

19 CC WEVELGEM