Ik was een jaar of 14, 15 toen ik al in zo’n pak stond dat mijn moeder gemaakt had. Ik zou dan de jonge Elvis zijn, het was zo'n pak dat hij in de jaren ‘70 droeg tijdens zijn shows. Hij heeft mij altijd geïnspireerd. Die man had charisma, uitstraling, dat was fantastisch. Dat gezicht boven op dat witte pak. Dat was gewoon wat.
Ik ben een enorme fan. Heel mijn studio hangt vol met foto's, inmiddels ook met een echte handtekening, die ik via via heb gekregen.
Ik heb twee jaar lang Elvisshows gedraaid op de Majesteit (partyboot) op de Maas. En als kado kreeg ik dat als erfstuk. Het had daar in het museum gehangen: een moviescript van 'Love Me Tender' met de handtekening van Elvis uit de tijd dat hij in het leger zat in Duitsland. Daar heeft hij toen die handtekening gezet, heel bijzonder
Ik heb in Amerika veel gedaan, bijvoorbeeld met The Stamps (de band van Elvis Presley). Mijn droom is daarmee 100% uitgekomen. Ik heb mensen ontmoet die met Elvis hebben gewerkt. Ik kreeg een hand van Bill Baize één van de zangers van Elvis. Hij zei: je bent één hand van Elvis verwijderd. “If you want to be closer, then you must go to heaven’ zei hij. Zo bijzonder. En met Sherrill (Shaun) Nielsen heb ik een Elviscover gedaan. Ik heb met hem hetzelfde nummer gedaan dat hij in de jaren ‘70 met Elvis in die grote shows zong.
Ik ben daar terecht gekomen via een goeie vriend van mij, Jan van Maurik. Hij was voor mij een hele belangrijke persoon. Hij organiseerde in die tijd Elvisreizen, dus hij kende veel mensen die met Elvis in contact stonden. Hij had zulke mooie verhalen; ik hing echt aan z’n lippen. Door hem heb ik ook de echte Elvis bewegingen geleerd. Ja, die man heeft mij zoveel geleerd en toen hij wegviel, ja, toen was voor mij de lol er wel vanaf. Daarna heeft het Elvisverhaal bij mij wel erg op een laag pitje gestaan. Jan is drie jaar geleden overleden aan een zenuwziekte.