Pervin KARAYİĞİT
Sungurbey Anadolu Lisesi
ADANA
ATAM
Çocukluğumda 2000’li yılları beklerken çok uzak bir zaman gibi gelirdi. Ama
geliverdi bu yıllar. Her zamanın kendine özgü bir doğası olduğunu da öğrenmiştim bu arada.
Zamanın doğasını, o zamanı yaşayan insanların kültürü, düşüncesi, coğrafyası, ekonomisi ve
felsefesi oluşturuyor. Bu nedenle de geçmiş zamanla günümüz arasında farklı tutumlar hatta
farklı doğrular ortaya çıkıyor. Kuşak çatışmasının dayandığı temel nedenlerden biri de bu
bence.
Neden böyle bir giriş yaptım Ata’m sana bu mektubu yazarken biliyor musun? Çünkü
sen her zaman ve koşulda değişmeden kalan, doğrularını sanki ileriki çağlarda bile “çağdaş”
olmayı başarabilecek temellere oturtan bir önderim, büyüğüm oldun. Yukarıdaki gerçeği de
bir tek seninle doğrulayamadım.
Bu düşüncelerim bir kadın olarak, bir öğretmen olarak, bir vatandaş olarak ve daha
pek çok sıralayabilceğim “aidiyet”lerime göre sınanmış ve kesinliği görülmüştür. İşte bu
yüzden
Dünya denen bu gezegende kendimi bir tek bu konuda “tek” ve “şanslı” hissederim.
Senin gibi bir Ata’ya, büyüğe sahip olduğum gerçeği.
İyi ki güçlü kişiliğinle tarihimizde yer almışsın,
iyi ki bana bir kadın olarak “yaşama” tercihlerimi, en çağdaş koşullara göre seçme ve
sahip çıkabilme özgürlüğüne sahip olma şansını vermişsin.
İyi ki kendi kültürüne ayaklarını basan ama bir o kadar da kafasıyla, düşünceleriyle
hep ileriye, yukarıya bakan bir insan olma farkındalığını bana öğretmişsin.
İyi ki okumanın, anlamanın en iyi kendi anadilime sahip çıkarak olabileceğini; aynı
zamanda da pek çok diğer dilleri ve kültürleri öğrenip dünyadaki diğer insanlarla da
iletişimde kalmam gerektiğini göstermişsin.
İyi ki insan olmanın bir renge, bir ideolojiye, bir ... başka bir şeye bağlı olmak değil;
sadece ama sadece barışı, insan haklarını herkes için düşünerek yaşamak olduğunu
bana kendinle göstermişsin.
İyi ki varsın Ata’m.
İyi ki…