Berna BÜYÜKÖZER
Cahit Zarifoğlu İlkokulu Selçuklu - KONYA
Yüce Atam,
Seni çok seven, sana çok hayran olan bir adamın kızıyım. Küçükken salonumuzun
duvarında bir dedemin bir de senin resmin vardı. İlkokul öğretmenim ise ilk bize Nutuk’u
okuttu. Her zaman Şeref köşesindeki resminin bizi izlediğini ve gülümsediğini söylerdi.
Doğduğum, büyüdüğüm bölge itibariyle seni yaşamak, yaşatmak bana hep bir mücadele
olduysa da öğretmenim ve babam en büyük şansımdı. Bir de nenem ve onun kardeşi koca
dayım. Seninle sırt sırta omuz omuza mücadele etmişler. Adın geçti mi o kırış kırış gözleri
dolar ağlayarak anlatırlardı anılarını bize. Ne çok severdim saatlerce dinlerdim bitsin
istemezdim o anılar. Kurtuluş Savaşını, Cumhuriyetin kuruluşunu yaşamışların ağzından
dinlemeyi... Bilmiyorum belki o gözlerden akan yaşlardan dolayı, yaşadıklarını yaşattıklarını
yaşayanlardan dinlediğimden dolayı ben sana layık olmamanın üzüntüsünü yaşıyorum. Sana
Cumhuriyetine hak ettiğiniz değerde sahip çıkamamak göğsümün tam ortasında bir sızı
yapıyor. Ama yaşadığım her an kurduğun bu ülkenin ne kadar sağlam temelli kurulmuş
olduğunu görüyorum. Ne yaşanırsa yaşansın sana açılıyor tüm yollar. Daha da hayranlığım
artıyor. Ne kadar zekiymiş, ne kadar güçlüymüş, ne kadar ileri görüşlüymüş, ne kadar
cesurmuş, ne kadar bilge bir insanmış ve ne kadar da sevgi doluymuş diyorum. Sonra
kıskanıyorum, herkesi, o yıllarda yaşayan, keşke o yıllarda doğmuş olsaydım da o
mücadelelerde yer almış olsaydım diyorum. Ülkesini, milletini, halkını ve göremeyeceğini
bildiği çocuklarını senin kadar seven ve ülkesi, milleti, halkı ve hayatında bir kere bile görme
ihtimali olmayan seneler sonra doğmuş çocukları tarafından senin kadar sevilen bir başka kişi
tanımadım kitaplarda. Ve Ne Mutlu ki sen benim Atamsın. Benim evladımın evlatlarımın
Ata’sısın. Ne mutlu ki bir parçanız. Yaşadığım müddetçe ilkelerini yaşatmaya daha küçükken
söz verdim ben sana. Elimden geldiğince sözümde durmaya çalıştığımı sanıyorum ve
çalışacağım da. Kızım bana doğum günümde mesaj yazmış, Beni Bir Atatürkçü olarak
yetiştirdiğin için çok teşekkür ederim Anneciğim diye. .Çok mutlu oldum. Çocuklarım ise
seni bir başka sever. 10.Kasımda huzurunda olmanın buruk mutluluğunu yaşadık birkaç kez.
Sınıfımızdaki Şeref köşesindeki resminin onları izlediğini ve gülümsediğini bilirler. Hepsi Ne
Mutlu Türk’üm derken Ne Mutlu Türk olduklarını bilirler. Ne yapsam az biliyorum. Bana,
çocuklarıma tüm sevdiklerime böyle bir vatan bıraktığın için, bizi bu kadar çok sevdiğin için,
bizi dünya çapında onurlandırdığın için binlerce kez teşekkür ederim Yüce Atam. Yattığın
yerde Nur içinde yat. Sen hep kalbimizdesin. Kalbimiz attığı sürece, Emanetin emanetimiz,
İlkelerin ışığımızdır. Seni çok ama çok seviyorum.