Makbule ALTINOK BOZKURT
Mürüvet Alpagot Anaokulu-ANTALYA
ATAM,
Beş yaşında, kalbi senin sevginle dolu bir kız çocuğuyken, bir 10 Kasım sabahı senin aramızda
olmadığını öğrendiğimde ,ağlayıp günlerce yas tuttuğumda benimleydin. Öğretmen olarak atandığım
bir güneydoğu köyünde, okul penceresinden köy yoluna bakıp, bir gün okulumuza geleceğin hayalini
kurarken benimleydin. Her yıl okulun ilk günü çocuklara seni anlatırken de benimleydin.
Sen hep bizimleydin ATAM ve bizimle olacaksın. Çünkü değişmez bir gerçek vardır ki ‘FİKİRLER ÖLMEZ
ATAM, İZİN SİLİNMEZ’…
Saygı, sevgi ve özlemle…