Τα έργα
Κατά την έρευνά μου ως προς την εικαστική απόδοση του Μυστικού δημιούργησα έργα σε καμβά με κάρβουνο και χρώματα λαδιού.
Τα έργα χωρίζονται νοητά σε δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα δημιουργώ ανθρώπινες μορφές. Μορφές διττές, φέρουσες μυστικά, οι ίδιες ως μυστικά. Τα υλικά απλώνονται στην επιφάνεια δημιουργώντας αρχικά μια μορφή, σαν τα μυστικά που μοιάζουν να έχουν ενιαίο περιεχόμενο, συγκεχυμένο, βαρύ. Αφαιρώ μέρος της ύλης-με διαλυτικό ή με γυαλόχαρτο-σε μια προσπάθεια να γίνουν άυλες οι μορφές όπως και τα Μυστικά που εκδηλώνουν την παρουσία τους με μία υπόγεια ένταση, με άυλα φαντάσματα που ξεπηδούν από τις ψυχικές κρύπτες ζητώντας λύση. Έτσι δημιουργούνται αλλοιώσεις στη φόρμα αλλά και διαφάνειες κατά τόπους.( Εικ. 2,3). Επιχειρώ με αυτόν τον τρόπο μια αναφορά στο δικαίωμα της σιωπής και του λόγου.
Μορφές σιωπηλές, κρύβουν και φανερώνουν ταυτόχρονα, αρχικά δίνοντας την εντύπωση μιας εννοποιημένης φόρμας. Οι ενοποιημένες μορφές λειτουργούν σαν τα μυστικά που μοιάζουν να έχουν ενιαίο περιεχόμενο, ενώ διακρίνουμε τα“ μορφοπλαστικά” τους στοιχεία, εικόνες, λέξεις, χειρονομίες, όταν αναδύονται- όπως και οι μορφές στην εικαστική επιφάνεια.
Στην δεύτερη ενότητα απομονώνω τμήματα σώματος, το στήθος και την κοιλιά αναφερόμενη στο σώμα ως πρωταρχικό μέσο συμβολισμού.. Δύο πύρινες σφαιρικές μορφές συνυπάρχουν με το πλήθος. Στήθος που τρέφει, κοιλιά ή μήτρα που εμπεριέχει τους ανθρώπους με τα μυστικά τους. Ο ομφάλιος λώρος έχει κοπεί όμως το μυστικό συνεχίζει να μεταφέρεται. Κυκλικές φόρμες φέρουσες ζωή, καθίστανται τόποι μνήμης.
Μορφές επαναλαμβάνονται, δημιουργούνται ξανά και ξανά Η επανάληψη της μορφής σαν την επανάληψη της σκέψης γύρω από το μυστικό. Σαν τις επαναλαμβανόμενες αντιδράσεις που προκαλούν οι“ διαρροές” των Μυστικών. Η επανάληψη της μορφής την μεταβάλλει, την παραποιεί, σαν την“ παραποίηση” του μυστικού από την επαναλαμβανόμενη λεκτικοποίησή του. Στα έργα δουλέυω τμήματα του όλου, κεφάλι και κορμός, μαστός, θηλή ομφαλός … γίνονται κεντρικές φόρμες στην ανοιχτότητα του καμβά.”… δεν είναι μερικό αντικείμενο, είναι ολόκληρο με κομμάτια που λείπουν”
3.
Σαν μια συνομιλία της σκιάς και του φωτός. Αλλά για να δημιουργηθεί η σκιά χρειάζεται το φως …
Δεν υπάρχει έντονο χρώμα, μόνο ο ψίθυρος του γκρι που κινείται ανάμεσα στο ορατό και μη ορατό. μόνο οι αποχρώσεις του γκρί. Απόκρυψη και αποκάλυψη, σιωπή και λόγος …
3
Samuel Becket, Τρεις Διάλογοι, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2016, σελ. 13