Kasım Rüzgarı – Recep Şen
Balkonda çiçeklerim, boynunu büküp solmuş,
Toprak bağrına başmış, hüznüne ortak olmuş.
Şu ömür ağacından gözyaşı yaprak yaprak,
Döküldükçe, hüzünle bulamaç olur toprak.
Darmadağın olmuşuz rüzgârında kasımın,
Ey aşk, gel de sen topla, sarsın bizi tılsımın.
Hasret yüklü trenler, veda ederken gara,
Bize de yol göründü ermek için bahara.
Estikçe hazan yeli virana döner gülşen,
Neylesin deli gönlüm, söyle nasıl olsun şen?
Güzdür bize yakışan, yazgımız böyle gülüm!
Yeniden doğmakmış, aşk ülkesinde ölüm...
96