Özgür , gün boyunca , olup bitenleri düşündü . Belli ki arkadaşının bu şekilde davranmasına yol açan bir şeyler vardı . İçinden bir ses , bu durumun o çocuklarla ilişkili olduğunu söylüyordu .
Özgür , dedektif romanlarını çok okuyan bir çocuktu . Ders esnasında kalemi ağzına sokmuş , gözleri tavanda düşünüyordu . Hâlini gören , onun bir matematik problemini çözmeye çalıştığını sanırdı . Ama onun aklında , arkadaşının kaygılı ve gizemli hâli vardı . Ne oluyordu ? Arkadaşı ondan ne saklıyordu ? Neden bu hâldeydi ? Zihninde bir sürü soru vardı . Dedektif olmanın zamanı gelmişti . Gülümseyerek kendi kendine konuşmaya başladı :
“ Bana Sevimli Dedektif ‘ Öz ’ derler ... Tilki kadar kurnaz , aslan kadar yürekli , bir kaplan kadar da çevik bir dedektifim . Gözlerim de bir kartal kadar keskindir . Dikkat ! Dedektif ‘ Öz ’ geliyor !“
8