83
Για τη μελέτη τους αυτή, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το
Συμβούλιο Επιστημών και Τεχνολογίας, τη Βασιλική Εταιρεία, τη
NASA και το Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος, η ομάδα
διενήργησε τις πρώτες προσομοιώσεις υπολογιστών υψηλής
ανάλυσης για το πόσο οι μαζικές συγκρούσεις στον πλανήτη
Ουρανό θα επηρέαζαν την εξέλιξη του πλανήτη. Όπως εξήγησε ο
Kegerries σε ένα πρόσφατο δελτίο τύπου του πανεπιστημίου του
Durham:
"Ο πλανήτης Ουρανός περιστρέφεται στην πλευρά του, με
τον άξονά του δηλαδή να βρίσκεται σχεδόν σε ορθή γωνία
με εκείνους όλων των άλλων πλανητών του ηλιακού μας
συστήματος. Αυτό προκλήθηκε, σχεδόν σίγουρα, από μια
τεράστια σύγκρουση, αλλά γνωρίζουμε πολύ λίγα για το
πώς συνέβη αυτό, καθώς και με ποιο άλλο τρόπο αυτό το
βίαιο γεγονός επηρέασε τον πλανήτη".
Για να προσδιοριστεί πώς μια γιγαντιαία πτώση ενός ουρανίου
αντικειμένου θα επηρέαζε τον Ουρανό, η ομάδα διεξήγαγε μια
σειρά υδροδυναμικών προσομοιώσεων από ομαλά σωματίδια
(smoothed particle hydrodynamics-SPH), οι οποίες
χρησιμοποιήθηκαν και στο παρελθόν για να
"μοντελοποιήσουν" να παραμετροποιήσουν τη γιγάντια
σύγκρουση η οποία οδήγησε στο σχηματισμό της Σελήνης (Επίσης
γνωστή και ως η "Θεωρία της γιγαντιαίας σύγκρουσης"). Η ομάδα
μας επεξεργάστηκε περισσότερα από 50 διαφορετικά σενάρια
συγκρούσεων χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή υψηλής ισχύος
για να διαπιστώσει εάν θα ήταν εφικτό να αναπαριστούσε τις
συνθήκες που διαμόρφωσαν τον πλανήτη Ουρανό.
Τελικά, οι προσομοιώσεις επιβεβαίωσαν ότι η κλίση της θέσης του
άξονα περιστροφής του πλανήτη Ουρανού προκλήθηκε από μια
σύγκρουση με ένα τεράστιο αντικείμενο (με μάζα μεταξύ δύο και
τρεις φορές τη μάζα της Γης) η οποία έλαβε χώρα πριν από
περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια - δηλαδή κατά τη διάρκεια του
σχηματισμού του Ηλιακού μας Συστήματος. Αυτό ήταν σύμφωνο
με μια προηγούμενη μελέτη που έδειχνε ότι μια σύγκρουση με ένα
νεαρό πρωτο-πλανήτη από βράχο και πάγο θα μπορούσε να είναι
υπεύθυνη για την αξονική κλίση του πλανήτη Ουρανού.
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/