130
130
Μερικές εναλλακτικές θεωρίες για τη βαρύτητα έχουν προτείνει ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει. Μέχρι τώρα, ωστόσο, οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν ποτέ να δοκιμάσουν πλήρως τα δεδομένα στο ερώτημα αυτό. Χάρη σε ένα μοναδικό τριπλό αστρικό σύστημα, αυτή η βασική πρόβλεψη της θεωρίας του Αϊνστάιν έχει περάσει μία από τις πιο αυστηρότερες δοκιμασίες που έγιναν ποτέ, δείχνοντας ότι όλα τα αντικείμενα επιταχύνουν το ίδιο, ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρό είναι το εξωτερικό βαρυτικό πεδίο.
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων διεξήγαγε τη δοκιμή συνδυάζοντας 818 παρατηρήσεις επί έξι χρόνια από τρία διαφορετικά αστεροσκοπεία, κάνοντας περίπου 27.000 μετρήσεις ενός αστρικού συστήματος ονομαζόμενου PSR J0337 + 1715, που βρίσκεται περίπου 4.200 έτη φωτός από τη Γη. Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν εχθές στο περιοδικό Nature.
Αυτό το τριπλό αστρικό σύστημα περιλαμβάνει τρία αστέρια στο τέλος του κύκλου ζωής τους: Ένα πάλσαρ που περιστρέφεται γύρω από ένα λευκό νάνο αστέρα, τα οποία, με τη σειρά τους, περιστρέφονται γύρω από ένα άλλο λευκό νάνο που είναι περίπου 1 AΜ( Αστρονομική Μονάδα) μακριά, και η οποία είναι η απόσταση μεταξύ Γης και Ηλίου. Το σύστημα αυτό επιτρέπει μια διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η έλξη του εξωτερικού λευκού νάνου επηρεάζει τόσο τον εσωτερικό νάνο αστέρα όσο και τον συνοδό πάλσαρ, το οποίο έχει πολύ ισχυρή αυτοβαρύτητα( selfgravity).
Η επικεφαλής συγγραφέας της σχετικής εργασίας Anne Archibald, μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, και το ASTRON το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ραδιοαστρονομίας, δήλωσε στον ιστότοπο Seeker ότι αυτό είναι το μόνο πάλσαρ που είναι γνωστό σε ένα σύστημα με άλλα δύο αστέρια. Τα τριπλά συστήματα είναι πολύ ευαίσθητα, είπε, και ελάχιστοι επιβιώνουν από την έκρηξη του υπερκαινοφανή που δημιουργεί το πάλσαρ. Και αυτή ήταν η ανακάλυψη αυτού του μοναδικού συστήματος η οποία έδωσε το κίνητρο για να τεσταριστεί η θεωρία του Αϊνστάιν.
" Για να κάνουμε αυτή τη δοκιμή, χρειαζόμασταν ένα πάλσαρ, με τους κανονικούς ράδιο παλμούς και την απίστευτη πυκνότητά του " καθώς και άλλα αντικείμενα στο σύστημα, εξηγεί η Archibald. " Το πάλσαρ- ένας ταχέως περιστρεφόμενος αστέρας νετρονίων- περιστρέφεται 366 φορές ανά δευτερόλεπτο, και οι δέσμες ραδιοκυμάτων παράγουν παλμούς σε τακτά χρονικά διαστήματα,
https:// www. facebook. com / Aratosastronomy /