εντύπωση σε μένα και τον αδελφό μου ήταν το μεγάλο παιχνιδάδικο στην πλατεία, στο τέλος του πεζόδρομου. Νομίζω ότι λεγόταν Μουστάκας. Αργότερα, μόλις τελειώναμε τα ψώνια, ο μπαμπάς πήγαινε σε ένα μαγαζί για να μας πάρει ένα γλυκό, την καμινάδα. Η μαμά βιαζόταν γιατί έπρεπε να κάνει τις προετοιμασίες για το αυριανό τραπέζι για τη γιορτή του μπαμπά. Όταν ερχόταν ο μπαμπάς με τα γλυκά, μπαίναμε βιαστικά στον σταθμό του μετρό. Ο μπαμπάς και η μαμά ήταν φορτωμένοι με τις τσάντες από τα ψώνια που είχαμε κάνει. Είχαν άγχος για μένα και τον αδελφό μου μήπως χαθούμε σε όλο τον πανικό που επικρατούσε. Εγώ και ο αδελφός μου είχαμε κουραστεί και θέλαμε να πάμε στο σπίτι. Όταν μπαίναμε στο τρένο, στην αρχή ήμασταν όρθιοι, αλλά μετά από μια δυο στάσεις βρίσκαμε θέσεις και καθόμασταν. Θυμάμαι ότι, όταν φτάναμε στον σταθμό, επικρατούσε ηρεμία και μια χαρακτηριστική φωνή έλεγε « Αγία Μαρίνα, τερματικός σταθμός », πριν το τρένο κόψει ταχύτητα για να αλλάξει γραμμές και δούμε κάτω στις γραμμές μια λάμψη με μπλε φως σαν αστραπή. Όταν τελικά φτάναμε στο σταθμό, αποβιβαζόμασταν, πηγαίναμε στο αυτοκίνητο και φορτώναμε τα ψώνια για να φύγουμε. Επίσης θυμάμαι ότι μια φορά, λίγο πριν βγούμε από τον σταθμό, άκουσα από τα μεγάφωνα μια ανακοίνωση, ότι λόγω της επέκτασης ο σταθμός θα ήταν κλειστός από την Τετάρτη μέχρι τη Δευτέρα. Πηγαίνοντας προς το σπίτι ρώτησα τον μπαμπά μου τι ήταν αυτή η ανακοίνωση και μου είπε πως το μετρό θα πήγαινε πλέον και σε άλλες περιοχές. Στενοχωρήθηκα γιατί κατάλαβα ότι πλέον η στάση μας δεν θα ήταν τερματικός σταθμός, αλλά μια απλή στάση σαν τις άλλες. Μόλις φτάσαμε, στο σπίτι ο μπαμπάς βοηθούσε τη μαμά να ανεβάσει τα ψώνια στο σπίτι και μετά η μαμά τον έστελνε έξω για να πάρει τα τελευταία κρέατα για την επόμενη μέρα. Εκείνος έπαιρνε μαζί του μερικά ψιλά για να δώσει αν του πει κάποιο παιδί τα κάλαντα κι έφευγε. Εγώ και ο αδερφός μου καθόμασταν στο σπίτι με τη μαμά και παίζαμε, μέχρι που μας φώναζε να πάμε για φαγητό γιατί είχε επιστρέψει ο μπαμπάς. Ύστερα ξαπλώναμε για ύπνο εγώ και αδελφός μου, ενώ ο μπαμπάς και η μαμά συνέχιζαν τις ετοιμασίες για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι της επόμενης μέρας.
82