Χτίζω πύργους στα παιδιά μου κλείνω σε κλουβί τα όνειρά μου τι έμεινε να κάνω; Ποιος θα με σηκώσει πάνω
Ποιον από όλους να δικάσω Μόνο έτσι θα ξεχάσω Δεν υπάρχει δικαστήριο Είναι η ζωή μέγα μυστήριο
Πακέτα έφτιαξα μια μέρα Τ’ άφησα κάπου εκεί πιο πέρα Έφτιαξα ένα άλλο πλάνο Μα φοβάμαι το αεροπλάνο
Άλλαξα το ρούχο μου με νέα ετικέτα, μπήκα στο όνειρο μου πιο βαθιά και κέρδισα τιμητική πλακέτα
72