HEB JE OOIT EEN KINDERWENS GEHAD?
Nou, ik zal je heel eerlijk zeggen: toen ik heel jong was, dacht ik: "Verdomme, nou krijg ik geen kinderen." Toen had ik een vriendinnetje, Angelique Gerritsen. Die was stapelverliefd op mij en we deden het ook. In die tijd dacht ik dat ik biseksueel was.
OVER WELKE LEEFTIJD HEBBEN WE DAN?
Toen was ik 26. En toen zei zij: "Ik wil wel met Frank trouwen." Dat zei ze tegen mijn broers, niet tegen mij. Mijn broers kwamen naar mij: "Zou je met Angelique willen trouwen?" Ik zei meteen ja, want ik wilde kinderen. Ik wilde heel graag kinderen hebben. Dan hoop je dat je daar je artistieke... ja, alles wat ik aanraakte op artistiek niveau lukte, terwijl ik op school mislukte. Dus dat was een extra beloning. Dus ik dacht: "Oh, nou, Angelique en kinderen, heerlijk." Op een gegeven moment zitten we in Bistroquet, een bekend restaurant aan het Lange Voorhout. We gingen daar alleen een toetje eten. Bistroquet, tegenover Sauer. Het heet nu anders. Alle parlementariërs zaten daar altijd. Maar wij gingen dus alleen voor een toetje. En dan deden we net of we een hond bij ons hadden. Dan kwam meneer Fagel water brengen en die deed het spelletje mee. En dan vroeg een mevrouw: "Waar is uw hond?" Ik zei: "Mevrouw, die is net even naar buiten om een plasje te doen." Dus we zaten de boel altijd in de maling te nemen. En toen hadden we het over trouwen. Ze zei dat ze dat wel heel leuk zou vinden. Ik zei: "Maar dan moeten we wel meteen kinderen." Ze zei: "Jezus, geen haar op mijn hoofd, ik wil geen kinderen!" Ik zei: "Nou, dan wordt er niet getrouwd." Dus die illusie viel al heel jong in duigen. Ik had graag kinderen gewild, maar ik denk achteraf: had ik dan dit allemaal kunnen bereiken? Ik heb dag en nacht gewerkt. Die winkels gingen niet vanzelf. Daarna ben ik nog beurzen gaan organiseren. Ik ben altijd aan het werk geweest, niet voor het geld, maar voor het succes. Want ik vond het applaus altijd heel leuk. Dus ja, kinderen... dan had ik dat niet kunnen doen. Tenzij je een vrouw hebt die voor de kinderen zorgt, dan is het anders. Maar ja, hoe moet het leven eruit zien? En dan ben je ook nog homo. Ik zei ook tegen haar: "Wat wordt het straks? Jij kan straks niet concurreren tegen een spannende lul met je tieten." Dat zei ik gewoon tegen haar.
HOE OUD WAS JE TOEN JE ER ACHTER KWAM?
Of nou ja, ik wist wel eerder dat ik gay was, maar zoals ik al zei: ik dacht dat ik bi was. Ja, je kan het allemaal fantaseren, maar als ik iets niet ben, is het bi. Ik ben gewoon hartstikke gay. Dat weet ik nu wel. Maar ja, je wordt zo geboren, daar kan je ook niks aan doen. Mijn oudste broer wilde me naar de huisarts sturen. Ik zei: "Nou Hans, ik wil niet anders worden dan ik ben.
DOE JE AAN SPORT OM VITAAL TE BLIJVEN?
Nee. De hond uitlaten, maar die heb ik niet meer. Dan loop ik wel eens met de hond van mijn broer, die woont naast mij, hij is 91. Ik ben wel een oppasser; mensen weten dat ik van honden hou, dus als ze op reis moeten, brengen ze de hond hier. Maar die jongelui die bij mij in Frankrijk wonen hebben ook een hond. Dus ik heb wel altijd honden om me heen. Ik loop heel veel en ik fiets nog wel. Maar ik ben nooit een sportman geweest. Ik zal je heel eerlijk zeggen: vroeger op school had je gymnastiek. Die kleedkamer vond ik al stinken, dat vond ik vreselijk. Daar kon ik al helemaal niet tegen met die grote neus van mij. Wat moet ik hier doen? Ik had altijd een kutsmoes om niet te sporten. Dus sporten? Nee, niks voor mij. Maar ja, dat is dan weer zo raar: skiën wel. Dat is een individuele sport. Je kunt zelf bepalen of je links of rechtsaf gaat. Dat vind ik eigenlijk heerlijk. Je kunt me loslaten en ik vermaak me wel. Maar ik zie het niet als sport, meer als tijdverdrijf. Nou ja, het is wel echt een sport voor nichten: je laat je naar boven trekken en je glijdt naar beneden.