'OH OH DEN HAAG',
HOE BEN JE DAARIN VERZEILD GERAAKT?
Roy van Concept Street kwam ineens bij mij op bezoek. En die zei: "Zou je mee willen werken aan 'Oh Oh Den Haag'?" "Ja, dat is de werktitel," zei hij toen. Ik zei: "Nou, leuke werktitel, maar ik ga niet uit de kleren!" Ik heb ja gezegd, omdat ik eigenlijk al twintig jaar lang met een formule, een concept rondloop waarmee ik televisie zou willen maken. Hij zei toen hij het gesprek hier had: "Ik heb weinig tijd, ik ben om twee uur bij je." Maar hij ging toch pas om vier uur weg. Want toen ik de naam van het programma noemde... ging hij helemaal los. Dat zijn creatieve mensen, die snappen het meteen. Toen zei hij: "Laten we nou eerst eens 'Oh Oh Den Haag' doen." Ik zeg: "Maar ga maar kijken of ik dat kan."
Een programma maken is geen kunst; een programma plaatsen en verkopen, dát is de kunst. En daar was Vincent TV producties ook heel goed in. Die heeft de contacten. Maar deze jongen ook. Want ik zeg je heel eerlijk: toen ik het verhaal las van 'Oh Oh Den Haag' en dat ik eraan mee zou werken, haalde ik mijn schouders op. Ik dacht: hoe kan dat nou interessant zijn? Maar het is hartstikke leuk. En waarom is het leuk? Je wordt meegenomen in contrasten. En je moet lachen, want die tegenstellingen zijn fantastisch. Ik vind dat ze dat heel knap maken.
HEBBEN JULLIE ALS PERSONAGES VAN 'OH OH DEN HAAG' ELKAAR ONTMOET VOORDAT HET PROGRAMMA OPGENOMEN WERD? JE WAS OP DE HAAGSE MARKT EN DAN MOET JE PLASSEN EN KOM JE BIJ JOKE DE TOILETDAME TERECHT. IS DAT IN SCENE GEZET?
Nee we hebben geen kennis gemaakt met de andere. Het is wel tegen mij gezegd, dat die mevrouw Joke van de wc's ook in het programma zit. Ik dacht: prima. Maar ik ga jullie nu wat vertellen: ik was nog nooit op de Haagse Markt geweest. Dus als je die kant op wilt... ik ben geen kakker, maar ik ben natuurlijk toch een kakker. Dan kom je op de antiekmarkt op het Lange Voorhout, de andere markten bestonden voor mij niet. Ik vond het enig. Het viel me wel tegen dat het helemaal niet zo goedkoop is op die Haagse Markt. Dat denken mensen wel.
TEGENWOORDIG IS DAT BIJ DE KRINGLOOPWINKELS HETZELFDE
Maar in de kringloopwinkel, als ik nu iets nodig heb voor andere mensen, dan haal ik ze wel over. Ik denk: ze hebben het toch gratis gekregen, dus er kan wel wat van af.
DAN ZIE IK JOU IN HET TV PROGAMMA OP DE HAAGSE MARKT LOPEN EN ZIE JE JOU AFDINGEN. BEN JE ECHT ZO DAT JE OP DE CENTEN LET, EEN KRENT DIE OVERAL OP AFDINGT?
Dat is op mijn lijf geschreven, omdat ik... kijk, voor mijn zaak kocht ik in. Als ik voor twee zaken inkocht, kocht ik goedkoper in. Op een gegeven moment had ik vijf zaken. Ik dacht: je kan het eerste verdienen door goedkoop in te kopen. En ik probeer altijd, als ik iets aankoop, of er iets van de prijs af kan. Ik heb zelf een winkel gehad, dus ik weet hoe dat werkt.
WAREN ER BIJ JOU IN DE ZAAK OOK KLANTEN DIE DAT DEDEN, AFDINGEN?
Ja, natuurlijk. En dan zei ik: "Ga maar zitten, we komen er wel uit." Want een klant is een klant. Dat was handel. Ja, ik gaf eigenlijk bijna geen korting, maar dan gaf ik ze een cadeautje. Stel je neemt die bank en die stoel. Dan kregen ze dan een poef cadeau... pief, paf, poef.... Maar die was door mij natuurlijk goedkoop ingekocht. En die mensen vonden die poef heel duur. "Oh, wat een mooi cadeau!" Dan gingen ze erover praten. Dat was reclame. Tja, het is me op het lijf geschreven. Ik vind het leuk om af te dingen. Ik vind het ook leuk om iets goedkoper te kopen. Je kan wel smijten met geld, maar je kan het maar één keer uitgeven. Ja, ik vind dat fantastisch. En in heel veel culturen is dat heel gewoon, hè? Bij ons is het altijd een beetje gek om te doen.