Ο Προφήτης της Νέας Σμύρνης Τεύχος 32 Σεπτέμβριος 2016 - Page 11

ΑΠΟΨΗ

11 17 ΙΣεπτεμβίου 2016

Ματιές στην πόλη μας
ΑΠΟΨΗ
των Δημητρίου
Νικολούλια - Παναγιώτη
Κωνσταντινίδη
Κόκκινη κλωστή δεμένη , στην ανέμη τυλιγμένη , δώσε κλώτσο να γυρίσει , παραμύθι ν ’ αρχινήσει …
Ακολουθήστε τα βήματά μας σε μια περιήγηση στην πόλη μας , με στάσεις σε σημεία που αναδεικνύουν πτυχές ενός αληθινού παραμυθιού , αυτού της νεότερης ιστορίας της Ιωνίας .
Με αφετηρία της περιήγησής μας την είσοδο της Νέας Σμύρνης από τη Λεωφόρο Συγγρού , τη γνωστή ως Στροφή Νέας Σμύρνης , συναντάμε την Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης . Στην πλατεία αυτή βρίσκεται το Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης , στο οποίο έχουν τοποθετηθεί μνημεία αφιερωμένα στις χαμένες πατρίδες και στα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής , καθώς και προτομές προσωπικοτήτων της Νέας Σμύρνης .
Μερικά από αυτά είναι : o Έλληνας πρόσκοπος που φιλοτεχνήθηκε το 1973 από το Βάσο Καπάνταη , ύστερα από αίτημα της Τοπικής Εφορείας Προσκόπων Νέας Σμύρνης , προς τιμήν των προσκόπων που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους στο Αϊδίνι το 1919 . Το Ηρώο των Αρμενίων είναι το μοναδικό στην Ελλάδα μνημείο των Αρμενίων . Το έστησαν οι Αρμένιοι της Ελλάδας το 1979 προς τιμήν των 1.300.000 συμπατριωτών τους που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους το 1915 . Το γλυπτό Σμύρνα είναι φιλοτεχνημένο από τον Βάσο Καπάνταη , εικονίζει μια μάνα και το παιδί της που αγναντεύουν προς τη χαμένη πατρίδα τους , την Ιωνία . Ο Ανδριάντας Χρυσοστόμου Σμύρνης είναι φιλοτεχνημένος από τον Θανάση Απάρτη . Ο Χρυσόστομος ( Καλαφάτης ) ήταν ο τελευταίος μητροπολίτης Σμύρνης . Γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια Προποντίδας και βρήκε μαρτυρικό θάνατο το 1922 στη Σμύρνη .
Η Προτομή Λεωνίδα Παρασκευόπουλου είναι φιλοτεχνημένη από το Νικόλα . Ο αντιστράτηγος Λεωνίδας Παρασκευόπουλος ( 1860-1936 ), με καταγωγή από τη Σμύρνη , έλαβε μέρος σε σημαντικά στρατιωτικά γεγονότα της εποχής του . Η Προτομή Ιωάννη Συκουτρή είναι φιλοτεχνημένη από το Γιάννη Παππά . Ο Ιωάννης Συκουτρής ( 1901-1937 ), πασίγνωστος στους φιλολογικούς κύκλους ως ένας εκ των κορυφαίων μεταφραστών έργων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας , ήταν ο επικεφαλής αντιστράτηγος που μπήκε ως ελευθερωτής της Σμύρνης στις 2 Μαΐου του 1919 . Η Προτομή Γεωργίου Χόρτον είναι φιλοτεχνημένη από το Γιάννη Γεωργίου . Ο Γεώργιος Χόρτον ( 1859- 1942 ) διετέλεσε πρόξενος των ΗΠΑ στην Ελλάδα αλλά και στην πόλη της Σμύρνης . Παρών κατά την είσοδο των Τούρκων στη Σμύρνη το 1922 , κινητοποιήθηκε κατά δυνατόν με σκοπό τη διάσωση των Ελλήνων . Η Προτομή Στέλιου Σπεράντζα είναι φιλοτεχνημένη από το Νικόλα . Ο Στέλιος Σπεράντζας ( 1888-1962 ),
γιατρός και λογοτέχνης , με καταγωγή από τη Σίφνο , γεννήθηκε στη Σμύρνη και αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή . Με το ψευδώνυμο Απηλιώτης κέρδισε τον πανελλήνιο διαγωνισμό για τη συγγραφή του ύμνου του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης , έχοντας συμμετάσχει στην επανίδρυση του συλλόγου στην Αθήνα . Η Προτομή Χρήστου Σολομωνίδη είναι φιλοτεχνημένη από το Νικόλα . Ο Χρήστος Σολομωνίδης ( 1897-1976 ), λογοτέχνης και ιστορικός , έγραψε περί τα τριάντα βιβλία νομικού , ιστορικού και λογοτεχνικού περιεχομένου . Θεωρείται ο κατεξοχήν σμυρναιογράφος , καθώς στα βιβλία του διασώθηκαν πτυχές της ζωής της Σμύρνης πριν από το 1922 . Η Προτομή Γιώργου Σεφέρη είναι φιλοτεχνημένη από το Νικόλα . Ο νομπελίστας Γιώργος Σεφέρης ( 1900-1971 ), γεννημένος στη Σμύρνη , υπήρξε από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές του 20ού αιώνα , καθώς και κορυφαίος εκπρόσωπος της Γενιάς του ’ 30 και θεωρητικός της .
Συνεχίζοντας την περιήγηση , συναντάμε το νεοκλασικό κτίριο της Εστίας Νέας Σμύρνης . Ιδρύθηκε το 1930 από Μικρασιάτες πρόσφυγες και περιέχει βιβλιοθήκη με 60.000 τίτλους και μουσειακές συλλογές των Γεωργίου και Ελένης Τσακίρογλου και του Χαρίλαου Χιωτάκη .
Στη συνέχεια κάνουμε μια στάση στην Πλατεία Καρύλλου . Ο Αθανάσιος Καρύλλος ( 1895-1979 ), από το Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας , ήταν ο πρώτος αιρετός κοινοτάρχης της Νέας Σμύρνης μετά την ίδρυσή της , το 1934 , και έγινε πρώτος δήμαρχος του Δήμου Νέας Σμύρνης το 1943 .
Συνεχίζουμε στην Κεντρική Πλατεία Νέας Σμύρνης , όπου συναντάμε την αναμνηστική στήλη , την οποία φιλοτέχνησε ο Βάσος Καπάνταης , με τις ανάγλυφες παραστάσεις που συνδέουν τη νέα πόλη με τη μικρασιατική Σμύρνη . Με ύψος δεκαπέντε μέτρα , η στήλη μάς υπενθυμίζει τις ψυχές των χιλιάδων θυμάτων της καταστροφής που υψώνονται προς τον ουρανό
και αποτελεί σύμβολο της μαρτυρικής πορείας του ελληνισμού της Ιωνίας . Κοντά στην έξοδο της Κεντρικής Πλατείας στέκει το Άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου , έργο του Βασίλη Κάρλου .
Βόρεια της πλατείας βλέπουμε το Άλσος Νέας Σμύρνης , έναν πνεύμονα πρασίνου στην καρδιά της πόλης μας , που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 . Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Αττικής και ήταν το πρώτο έργο που έγινε στον προσφυγικό οικισμό του 1924 .
Φτάνοντας στην Πλατεία Ειρήνης , θαυμάζουμε το γλυπτό έργο Ειρήνη του Ηλία Καντζιλιέρη , ο οποίος γράφει σχετικά με αυτό : « Το άγαλμα της Ειρήνης δεν είναι χρήσιμο γιατί μας θυμίζει τα δεινά του πολέμου , αλλά γιατί μας επιβάλλει , αν και όσο το καταφέρνει , την κατάφαση της ζωής , την ομορφιά της ύπαρξης ».
Στη συνέχεια βρισκόμαστε μπροστά στο Μνημείο Ποντιακής Γενοκτονίας , το οποίο
δεσπόζει στην ομώνυμη πλατεία ( παλαιότερα : Πλατεία Αίνου ). Το μνημείο είναι αφιερωμένο στους διωγμούς που υπέστη ο ποντιακός ελληνισμός κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την περίοδο 1919-1923 .
Προχωρώντας και φτάνοντας στην Πλατεία του Φάρου , συναντάμε το Ηρώο εκτελεσμένων στο Φάρο . Στις 9 Αυγούστου του 1944 οι δυνάμεις Κατοχής οργάνωσαν μπλόκο στην περιοχή του Φάρου ( την πιο παλιά συνοικία της Νέας Σμύρνης ), όπου συνελήφθησαν τρεις χιλιάδες πολίτες και έχασαν τη ζωή τους εκατόν δεκατέσσερις πατριώτες .
Προς τα νότια της Πλατείας του Φάρου βρίσκεται Ίδρυμα Απόρων Κορασίδων « Εθνική Στέγη », σύμβολο της παλινόρθωσης του ιωνικού πληθυσμού μετά τον εκπατρισμό του από τη Μικρά Ασία . Ιδρύθηκε ως προσφυγικό ορφανοτροφείο και ως τέτοιο λειτούργησε μέχρι το 1988 . Σήμερα λειτουργεί ως δημοτικός παιδικός σταθμός , ενώ στεγάζει και άλλες δράσεις .
Κατηφορίζοντας προς τα νότια , φτάνουμε στην Πλατεία Σκατζουράκη , τόπο μνήμης των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης .
Προτού φτάσουμε στην Πλατεία Άνοιξης , βρίσκουμε το Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού . Το δημιούργησε η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών και περιέχει κειμήλια προσφορών των Ποντίων : παραδοσιακά γυναικεία ενδύματα και κοσμήματα , αστική οικοσκευή , σπουδαιότατα ιστορικά έγγραφα , πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό , σπάνιο ηχητικό υλικό καταγεγραμμένο από το Σίμο Λιανίδη , καθώς και σημαντική βιβλιοθήκη .
Στην Πλατεία Άνοιξης , το 2008 , κατά τις εργασίες τοποθέτησης δικτύου φυσικού αερίου , αποκαλύφθηκαν δύο αρχαίοι κιβωτιόσχημοι τάφοι της κλασικής περιόδου , εκ των οποίων ο ένας ασύλητος .
Αλλάζοντας κατεύθυνση και προχωρώντας προς τα δυτικά όρια της πόλης μας , βλέπουμε το Ιωσηφόγλειο Ορφανοτροφείο . Το ιστορικό αυτό οικοδόμημα χτίστηκε τη δεκαετία του 1920 με έξοδα του Μικρασιάτη τραπεζίτη Χαράλαμπου Ιωσηφόγλου για να φιλοξενήσει τα ορφανά της Μικρασιατικής Καταστροφής , ενώ αργότερα υποδέχτηκε ορφανά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου . Το Ιωσηφόγλειο εξακολουθεί να προσφέρει κοινωνικό έργο έως και σήμερα .
Σε όλη τη διάρκεια της περιήγησής μας ξεχωριστή είναι η παρουσία των εκκλησιών της πόλης μας : της Αγίας Φωτεινής ( Μητρόπολης της Νέας Σμύρνης ), του Αγίου Σώστη , των Αγίων Θεοδώρων , της Αγίας Παρασκευής , του Αγίου Χαράλαμπου , των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Ανδρέα .
Επίκεντρο της πόλης μας είναι ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης , ο οποίος προήλθε από τη συνένωση των δύο αθλητικών σωματείων « Ορφεύς » και « Γυμνάσιο » που υπήρχαν στη Σμύρνη .
Ολοκληρώνοντας την περιήγησή μας , θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε το Ψηφιακό Μουσείο Σμύρνης & Νέας Σμύρνης . Το νέο απόκτημα του δήμου μας , που άνοιξε τις πύλες του τον Απρίλιο του 2016 , προσφέρει στους επισκέπτες μια πρωτότυπη ψηφιακή διαδρομή μέσα στο χρόνο , από τη μικρασιατική Σμύρνη μέχρι την απόγονή της στην Αττική .
11 ΑΠΟΨΗ 17 ΙΣεπτεμβίου 2016 Ματιές στην πόλη μας των Δημητρίου Νικολούλια Παναγιώτη Κωνσταντινίδη Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσε κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει… Ακολουθήστε τα βήματά μας σε μια περιήγηση στην πόλη μας, με στάσεις σε σημεία που αναδεικνύουν πτυχές ενός αληθινού παραμυθιού, αυτού της νεότερης ιστορίας της Ιωνίας. Με αφετηρία της περιήγησής μας την είσοδο της Νέας Σμύρνης από τη Λεωφόρο Συγγρού, τη γνωστή ως Στροφή Νέας Σμύρνης, συναντάμε την Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης. Στην πλατεία αυτή βρίσκεται το Άλσος Μικρασιατικής Μνημοσύνης, στο οποίο έχουν τοποθετηθεί μνημεία αφιερωμένα στις χαμένες πατρίδες και στα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής, καθώς και προτομές προσωπικοτήτων της Νέας Σμύρνης. Μερικά από αυτά είναι: o Έλληνας πρόσκοπος που φιλοτεχνήθηκε το 1973 από το Βάσο Καπάνταη, ύστερα από αίτημα της Τοπικής Εφορείας Προσκόπων Νέας Σμύρνης, προς τιμήν των προσκόπων που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους στο Αϊδίνι το 1919. Το Ηρώο των Αρμενίων είναι το μοναδικό στην Ελλάδα μνημείο των Αρμενίων. Το έστησαν οι Αρμένιοι της Ελλάδας 33 NMH33s33s3B3sH K 3s33s3sss3㳯H33s33Bᳬss33󮳬sH3s333s33sss33 NLMK33s3333sssH3sssH3ᳮs3ss3ss³s333H333s33s3s3sss󭳭sH33sB33sH3sH3333ss33333H3ssss3sssB3s333s3ss33s3s3H33s33H3sssK3ss3ss3s3s3ss333H33ssssssH3ᳮs3ss3ss3s333H33ss3³s33s3ˈ33ss333 3ssᳫ33B3sH333sss3s333s3333ssssss3󮳭H33 N 33H33ssB3s3s33s3sH3sH33ss3sss333ss3³3 NL3333sss˂33s333sss3H33sss󮳭ss33sBsssH3ᳮs3ss3ss3s3333ss3K3³ss3s3s333sss3s33sss󮳭ss33s N LNL͊K33H3s3ss3s33333sssssH33ss3H33ss3s33ss3ss3s3ss33B33s333K333s333ss3ss3ss3ssssH3ᳮs3ss3ss3s3333s3ss33s33 3³ss3ss3ss3s NL KLNLK33sss33s3ᳮsss3ss3s3sss3s33sBssᳬssH33s3sss3㳯H3sssH333sssssss3ss33s3ss33sH33s3ssᳬsss3s3s3333H333H3s3sss3sss3333sss33s 33s3H33H NLNK333s33sssH33s3H3sssH3ᳮs3ss3ss3s333³s3ss3sssK33sss33s3H N NLNM H33ss3ssH33s3ss33sH33H33Bs33H3s3sH33H3333333sss3ss㳯H3s333H3s333sH33sssH33³3sss33 NL3ss33s3󮳭H3s333sss33B3H3󮳯33333s3s33sH3s󫳯ssK333s333ssH33ss3s3H3sssH3ᳮs3ss3ss3s333³ss3K333ss33ss3s3s N LNMKss3s33sH33ss33H3s3ss3s333³ᳯs3sss3󮳭H3333sss3sH3s3ᳯ3Bs333H3sssss3󫋈33H3333ss3㳯ss3³s3s33ss3sH33H33sss󫳯ss33sssss3sH333sssᳫ33H3s3sH33H33sssssBs3ss3sH3s3H33sss3ss3ss33s33sH33H3s3ss3ss33H3s3B3H3s3sK333s333s3H33ss3³sssH3ᳮs3ss3ss3s3333ss3K33s33ss3 NMLNM͊K33ss3sBs3ss33sss3H33ss33H33ss3s3H3sH3s3sKs3ssH3sH33sssH33ssss3ssK3ssss3sH33s3s󫳯H33ssssss3ᳯ3s33H3sH33H33ss㳮3󮳬sH333ss333s333sss33ssH3s333 NL333s333ssBsᳫss3sssH3ᳮs3ss3ss3s3333ss3K3³s33s3s3ss3sᳫss NL LNMJKsss3ss3333sss3s3sH3s333s3ss3s33sss33ss33s3s33H 3Bss㳯sK3s33sH3ssᳬs3s3s3s333sss333H8&L3sH33sss3s333sss󭳯s3s33H33sss3ssss333H33³ss󮳮ss33ss333s3s3sss33ssss3ss3󮳭H33 NL3s333ssss33s33s3sssH33sssssH3ss333H 333s3sB3sssss3ss33sH3sssH3sH3sss3ssH3sH33H3sssH3ss33˂33sssssH33ss3H33sH33333B3s3sH3sssK33s3ss3s3sss NMKLNMJK3s3333s3ss3s33s3333ss3ss33sH333s33ssss333ss33s33sss33sss33s333H33ss3333 NL sH3sssH33s3333ss33H333H3sss3sss33 NM ˂sss󭳯s3H33H3ss3ss33s3sH3sss3sss333H3ssss333H33H3sss3s3s333H33H3ᳮs3ssH333s33s3s33H33s3ss3s᳭s33sss33ss3H3ss3ssH333ssH33333H3333sssss3s3sssˈ33H3s333ss3ss3H33s3sK333333s3ss3s3󭳭sH33s33ss33sH3ss33sH33s333sH33s3s3sᳫ33H3s3㳯ss3sH33s33H3sssssH3s33ss3s33333ss3sss33sss3H3sss3H333ssss3s333H3s3³33ss3ss33s3ss33ssH333s3H33Bsss3ssH3ssssK3ss33H3s33sK3sssH3333s3ss3s3s3H3333sss3sss3sssH33sss3sH33sssH33H3ss3s333333s33H333sss󫳮3󮳭