Στρογγυλομάνια - Page 30

Σ ε λ ί δ α 3 0 Σ τ ρ ο γ γ υ λ ομ ά ν ι α , τ ε ύ χ ο ς Σπουδή στον Καρυωτάκη Σκέψεις ..... ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ... Είμαστε κάτι άστρα πληγωμένα. Μοιάζουμε μεταξύ μας, ωστόσο είμαστε τόσο διαφορετικοί. Έχουμε διαφορετικές επιθυμίες, αντιλήψεις, όνειρα και ζωές, παρ’όλα αυτά έχουμε κάτι κοινό: την επιθυμία μας να είμαστε ευτυχισμένοι, να νιώθουμε όμορφα, να μας αγαπούν. Όλοι μας λάμπουμε, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Ωστόσο, όλοι έχουμε πληγές που μας βασανίζουν, εσωτερικές ή εξωτερικές. Όλοι έχουμε νιώσει την καρδιά μας να σφίγγεται, το λαιμό μας να κλείνει, τις αισθήσεις μας να παραλύουν. Κάθε «αστέρι» κουβαλά πίσω του την ασημένια του γραμμή που ονομάζεται «βιώματα», η οποία συχνά σηματοδοτεί την πτώση του. Κανένας άνθρωπος δεν βγαίνει από τη ζωή αλώβητος, που σημαίνει ότι κανείς δεν είναι τέλειος. Το ερώτημα όμως είναι, η πάλη αυτή με τον εαυτό μας και οι πληγές σημαίνουν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να είναι πλήρης ή μέσω αυτής ο άνθρωπος γίνεται πιο πλήρης από ποτέ γνωρίζοντας τα όριά του . Αθηνά Αποστολίδου 2